Native Harrow, Closeness

In het verleden heb ik een aantal verre reizen naar het buitenland gemaakt. Waar je daarbij altijd mee te maken krijgt zijn tussenstops. Het kan zo maar zijn dat je 10 uur op een vliegveld moet wachten. Wat ik dan altijd doe is een lounge induiken. Rustig op een comfortabele bank zitten met de gemakken van een loopbuffet en stopcontacten nabij. Wat heeft dit te maken met het nieuwe album Closeness van Native Harrow? Wel, dit is precies de muziek die perfect past in zo’n lounge.

Dat betekent niet dat Native Harrow, bestaande uit Devin Tuel en Stephen Harms, een slecht album hebben gemaakt. Het is vooral muziek gemaakt voor in weg te dromen en je mee te laten slepen op de subtiele instrumentatie. Warme piano klanken, zwoele gitaren en de tedere stem van Tuel zorgen er voor dat Closeness een prima uitgebalanceerde plaat is geworden. Nog even over de vocals van Tuel. Doet mij ontzettend veel denken aan Courtney Marie Andrews. Op het nummer Feeling Blue komt dat het best naar voren. Maar waar Andrews het op haar nieuwe plaat Old Flowers intiem en country houdt kleurt Native Harrow de muziek rijker en voller in. Closeness heeft wat dat betreft meer raakvlakken met de Americana kant. Zo over de gehele lijn is de plaat dus min of meer lounge muziek, maar met nummers zoals Carry On en Even Peace veer je toch even op. En Sun Queen is een prettige afsluiter die Closeness uiteindelijk tot een uitstekende plaat maakt. (Loose Records)