Strung Like A Horse, WHOA!

Chattanooga, Tennessee is een plaatsnaam. Strung Like A Horse is de naam van een band. In 2020 verschijnt er een langspeler van deze groep met de titel WHOA! Het zijn geen alledaagse namen. Strung Like A Horse is een wat vreemde naam voor een popgroep. Het bekt goed en er moet niet al te lang over de betekenis worden nagedacht. WHOA! is het vierde album van vier muzikanten. Free in 2015 was het debuut, Glad de voorganger van WHOA! en er was tussendoor de release van Live At Lindsay St. Strung Like A Horse is een groep die invloeden uit Americana, Amerikaanse pop, blues, twang en country gebruikt om te komen tot liedjes die de grenzen van Chattanoonga, Tennessee ver overstijgen.

Naast componist, zanger  en gitarist Clayton Maselle bestaat de groep uit violist Paddy King, drummer Eric Crisp en bassist Dan Pinson. De ingehuurde producer Matt Ross-Spang werkte eerder met Jason Isbell, John Prine, Margot Price en Calexico. Vier talentvolle muzikanten en een producer met een uniek geluid. Is het resultaat van deze samenwerking WHOA! de enthousiaste kreet en het uitroepteken waard?

Opener ‘Fuck What They Think’ verhaalt over het eigenwijze stempel waar de groep mee koketteert. Het viertal presenteert zich graag als een zootje ongeregeld, maar is in de praktijk een hardwerkend en talentvol kwartet.

So just be who you are, fuck what they think.

Het is natuurlijk een schop tegen de instanties en politici, maar het is vooral een oproep aan de luisteraar om niet te buigen voor de regels van de machthebbers. Het is een langzame rocksong, de ritmesectie geeft het tempo aan, de gitaar van Maselle is speels. In ‘Till The Wheels Fall Off’ is het muzikale palet breder. De slaggitaar heerst in het intro, geeft de track tempo. In de tekst zijn vluchtige gedachten gevlochten, alledaagse problemen krijgen een plek. In ’Gold In Their Souls’ is er het venijn van de rock ´n´ roll. Het is een liedje over opgroeien in de stad en er zijn herinneringen aan vriendschappen. ‘Gold In Their Souls´ heeft de emotie die in de titel te vinden is. In ´Pelahatchie Nights´ tokkelt de mandoline uptempo door de track. De tekst van Maselle is weer een aaneenschakeling van gedachten. Melancholisch, terugkijkend naar gisteren en musicerend voor de dag van morgen.

In ´Looking For Love´ is er hillbilly country. Het liedje is een exposé van het vakmanschap van de leden van Strung Like A Horse. Met speels gemak en een moordend tempo wordt er op viool en mandoline geopend. En Maselle gaat in de tekst op zoek naar de liefde. Natuurlijk is een kleine vier minuten niet lang genoeg om het allerbeste vriendinnetje te vinden. In ´Glowin´ valt op dat de stemmen van de bandleden prachtig bij elkaar kleuren.

Zo valt er veel te ontdekken op deze release. Alleen het hoesje is al twee luisterbeurten aan tijd waard. WHOA! is een prima release van een groep die buiten Chattanooga, Tennessee aandacht verdient.

Toch een kleine knieval aan het einde van de release. De radioversie van de eerste singel ‘Fuck What They Think’ heeft de titel ‘Forget What They Think’ gekregen. Jammer. (Transoceanic Records)