Victor Camozzi, Black Dog

Bij de eerste luisterbeurt is al duidelijk: dit is een Texaan. Victor Camozzi komt inderdaad uit Austin en is aan zijn vierde studio-album sinds zijn debuut in 2008 toe. Met een gruizige, donkerbruine stem (hij werd dikwijls vergeleken met Bruce Springsteen en Tom Waits, voeg daarbij wat mij betreft zijn staatgenoot Will T. Massey en het beeld is compleet) slingert hij zich door zijn songs op de CD door. Zijn carrière werd gevoed door alcohol, zijn stem klinkt ernaar. Denk bij die stem en ook bij de muziek van Camozzi overigens aan vooral Robert Earl Keen, niets mis mee dus. Hij lijkt zelfs een beetje op Keen met zijn weelderige baardgroei (Keen is wel veel grijzer). Camozzi is een echte outlaw in de traditie van helden als Kris Kristofferson. Echte Americana, zo te zeggen. Met titels als ‘Even The Whiskey’, ‘Broken Hearts Roll’, de walsjes ‘Jar Full Of Roses’ en ‘The Good Times’ en het folky ‘Horses I Won’t Ride’ komt de man sterk door. Opvallend is de ingetogen ballade ‘Ride At Dawn’. Met in de begeleiding gitaren, bas, drums, pedal steel, cello en orgel.

Zoals gezegd, Victor Camozzi is een stereotiepe Texaanse Americana-vertolker, voor de liefhebbers van vooral Robert Earl Keen een absolute must. Lekker ruig, maar nooit te luid of te overheersend. Ga eens luisteren, folks. (Independent)