The Pretty Things Bare As Bone, Bright As Blood 

‘It was a very sad day when we said an enforced goodbye to the astounding electric band that was The Pretty Things in December 2018. It is a very happy day to see the band’s return as the old men they truly are, finally comfortable to release the young men that, for such a long, long time, they were.” – Phil May

De legendarische Pretty Things, een van de eerste grote bands uit Engeland, ruiger en lelijker dan The Rolling Stones was hun slogan, hadden in 2018, na vijfenvijftig jaar (!), besloten om te stoppen met toeren, opnemen en optreden in verband met de slechte gezondheid van zanger Phil May. Een jaar later kwam men daar op terug. Het plan was om een volledig akoestisch album op te nemen. Een behoorlijke verandering voor een band die bekend stond om hun snoeiharde, agressieve live optredens. Zanger Phil May en gitarist Dick Taylor, de enig overgebleven originele Pretty Things, gingen samen met manager en producer Mark St.John de studio in om Bare As Bone, Bright As Blood op te nemen. Voor beide heren een geheel nieuwe ervaring omdat zij tot dusver altijd geleund hadden op het elektrische geweld van de rest van de band.

Een unieke operatie dus. Nu is dat niet helemaal vreemd voor May en Taylor, zij waren tenslotte ook de eersten die met een rock-opera uitkwamen, nl. S.F.Sorrow in 1968. Nog voor Tommy van The Who dus, hoewel het latere succes van Tommy de eerste ondersneeuwde.

Bare As Bone, Bright As Blood is de titel van hun nieuwste en tevens laatste album. Een titel die ook volledig de lading dekt: Bare As Bone betekend zoveel als teruggebracht tot de essentie, Bright As Blood refereert naar het heldere zuurstofrijke bloed dat recht uit het hart komt. Een mooier en treffender titel zou ik niet weten. Het album heeft iets van een triest afscheid, nog eenmaal geven zij het beste van zichzelf; sober, bijna minimalistisch, waarbij de mooie maar kwetsbare stem van Philip May wordt begeleid door Dick Taylor gitaar en Jon Wiggs op viool. Dit album is het werk van twee oude mannen die hun leeftijd laten blijken in de uitvoering, maar ook hun ervaring van meer dan een halve eeuw muziek maken en hun grote talent. Op vijftien mei dit jaar, helaas voor de release, overleed zanger Phil May. Echt, een heel mooi album! (Madfish Music)