Delta Spirit, What is Here

What is Here is het vijfde album van de Amerikaanse band Delta Spirit sinds de oprichting in 2005. Qua hoeveelheid aan de krappe kant. Dat komt doordat de bandleden bij regelmaat op elkaar zijn uitgekeken en dus de groep in de pauze stand plaatsen. Tijdens die tussenliggende periodes gaat frontman Matthew Logan Vasquez zijn eigen gang met het maken van soloalbums en maakt hij deel uit van gelegenheidsformaties Middle Brother en Glorietta. Daarnaast is hij druk (geweest) met verhuizen: van Houston naar Los Angelos, vervolgens naar New York en – gedwongen door familieomstandigheden – naar Oslo (Noorse partner). Om na en paar jaar, door heimwee overmand, met het gezin naar Austin, Texas te gaan. Tel daarbij op het intensieve toeren door Amerika en Europa en je weet niet meer waar wat is. Gedesoriënteerd raken hierdoor kan ik me goed indenken. De albumtitel lijkt hiernaar te verwijzen, meer in het bijzonder de knellende dilemma’s tussen zijn privéleven en het muzikantenbestaan. Immers vrijwel alle indruk makende, autobiografische (?) teksten van de tien liedjes (b)lijken eraan gerelateerd.

En dan de muziek. What is Here vind ik een kenmerkende Delta Spirit plaat. Waar Vasquez solo en door zijn bijdragen aan voornoemde gelegenheidsprojecten het accent wordt gelegd op Americana, zo draait het bij Delta Spirit te vaak uit op ‘uit zijn voegen’ barstende soort van indierock.  Alleen op het album History From Below uit 2010 blijft de bombast binnen de perken, maar op het titelloze album van 2012 treedt het geluidsdecor weer buiten zijn oevers. Ook op What is Here is het powerpop of -rock die regelmatig een dergelijke toon aanslaan. Hoewel de liedjes op zichzelf aansprekende poprock-melodieën bevatten, lijden ze onder het jachtige tempo, Vasquez’ soms geknepen hoge falset, overstuurde gitaren en kwistige inzet van elektronische geluidseffecten – met openingsnummers The Pressure en It Ain’t Easy voorop. Daarentegen is er een aantal prachtig breekbare liedjes, ingetogen akoestisch uitgevoerd, zoals in Lovers Heart, in het werkelijk subliem eenvoudige Just the Same en in het titelnummer. Of anders door een spannende opbouw die tot mooie climaxen leidt, zoals in Home Again en in het grandioze Can You Forgive Me. Welgeteld vijf van de tien songs vind ik mooi tot zeer mooi. Zie daar mijn ambivalentie over Delta Spirit. (New West records)