The Dirty Clergy, In Waves

Oprichter, componist en gitarist Brian Manasco van The Dirty Clergy werd tijdens de opnames van In Waves door de zanger van de band verzocht de songteksten te herschrijven. In plaats op zijn verzoek welwillend in te gaan, werd hem het gat van de deur gewezen. Niettemin werd het daardoor wel nodig de teksten op een nieuwe zanger qua ritme en tempo aan te passen, waar hij uiteindelijk zelf de nieuwe zanger werd. Bij gebrek aan kennis van hun vorige albums, weet ik niet of de zangwisseling een plus of een min is. Wel hoor ik dat zijn stem uitstekend kleurt bij de muziek, die enige verwantschap vertoont met indie bands uit de midden jaren tachtig, hoewel niet zo gortig tegendraads als genre boegbeeld The Jesus and Mary Chain. Maar wie van die band houdt, houdt waarschijnlijk zeker ook van The Dirty Clergy uit Birmingham, AL. Muziek die in ons rootscafé niet of nauwelijks aan bod komt, maar in dit geval het Americana-publiek misschien de oren doet spitsen. De mijne wel dus, want het dozijn songs biedt super simpele melodieën, rammelende arrangementen, zalige zeurzang, vervormde gitaarsoundscapes, klappende drums, af en toe ‘n opduikend orgeltje of piano en soms een dolende stem van een van de achtergrondzangeressen, als jawel: klankverrijking. Het zijn liedjes die luisteren als hypnotische deunen waar je bij wegdroomt. Of, dat kan ook heel goed, afdoet als jengelende dreunen die je een nachtmerrie bezorgt. Het één of het ander, een tussenweg bestaat eigenlijk niet.

Naast Manasco dragen Ky Carter op bas, Lester Nuby III op drums, Lauren Strain en Cameron Lane als achtergrondzangers bij aan het naar mijn smaak heerlijke eindresultaat. (Cornelius Chapel)