Thomas Hine, Ledgers and Stones

Het thema voor het vierde album van Thomas Hine, Ledgers and Stones, ontstond toen hij een volledig gerestaureerd, achttiende eeuws postkantoor bezocht in de buurt van van zijn woonplaats Golden, Colorado. Tijdens de bezichtiging moest hij steeds denken aan het begrip erfgoed en later werd dit ook het thema van zijn nieuwe album. Alle instrumenten bespeelt hij zelf, alleen voor viool, viola en achtergrondzang en dobro werden respectievelijk Sarah Winter en Mike Pearson uitgenodigd. Jason Wheeler tekende voor de drums op twee nummers. Het geheel is mooi ingetogen, zelfs intiem geworden, mede ook door zijn, soms bijna timide, stem en zijn poëtische teksten. Die teksten zijn niet bijgevoegd, maar te vinden op zijn Facebook pagina, mooi alternatief. Muzikaal gezien is het breder en dat in combinatie met de teksten maakt het boeiend. Negen songs die toch van elkaar verschillen en daardoor niet snel vervelen maar ook een spanning opbouwen. Ik merkte dat toen ik het album op repeat had staan en de indruk kreeg dat er veel meer dan negen nummers voorbij kwamen. Negen songs die ook elk voor zich een pareltje zijn met verrassende muzikale elementen, mooie teksten en achtergrondzang die juist dat beetje meer diepte geeft. Het begrip erfgoed komt tot uiting in het tijdloze van de teksten en die mooie toets van een Dobro, viool of harmonium. Je ontdekt tijdens het luisteren steeds iets nieuws en dat nodigt uit tot vaker luisteren. Een album voor elk moment waarbij ik een warme, rustige luisterplek wel adviseer; aan de luisteraar de keuze waar en wanneer. Zoals gezegd, een parel. (Independent)