Jenny Reynolds, Any Kind Of Angel

De singer-songwriter Jenny Reynolds komt oorspronkelijk uit New England in het noordoosten van de USA, maar woont en werkt zoals zovele collega’s alweer geruime tijd in Austin, Texas. Sinds 2003 om precies te zijn. Ik heb haar in het inmiddels verdwenen Artz Rib House (nooit lekkerder ribs gegeten als daar) gezien en gehoord tijdens SXSW een jaar of negen geleden. Mij is bijgebleven dat haar songs lekker klinken, met wat jazzy invloeden en een aangename, soepele stem. ‘Any Kind Of Angel’ is haar vierde CD, de tien songs op de CD zijn voor het overgrote deel zelf geschreven, alleen ‘I’m So Lonesome I Could Cry’ is niet van haar, maar jullie weten het wel, van onze Hank. Met Mark Hallman (o.m. Eliza Gilkyson) als producer, de opnamestudio Congress House Studio in downtown Austin en lokale helden als Scruppy Jud Newcomb (gitaren), Warren Hood (fiddle), BettySoo op mandoline en zang, Oliver Steck op cornet en Nate Rowe op bas kan het niet verkeerd gaan. En dat is zeker het geval. Jenny fingerpickt op haar gitaar en zingt de sterren van de hemel (met behalve BettySoo ook Jaimee Harris en Jenifer Jackson op vocals). Wat opvalt zijn de heerlijke ritmes op songs als ‘There Is A Road’, ‘The Way That You Tease’ (op dit nummer speelt de cornet een hoofdrol), ‘Dance For Me’, ‘White Knuckle Love’ en ‘Love and Gasoline’, de gevoelige ballad ‘The Way We Say Goodbye’ en de bluesy feel op ‘The Trouble I’m In’. En de Hank Williams cover klinkt donkerder dan ooit, met een af en toe vrije interpretatie van de melodie, een prachtige versie derhalve.

Jenny Reynolds, beste lezers, is een volgende dame om in je hart te sluiten. Prachtige, subtiele, warme CD. (Independent).