Teddy Thompson, Heartbreaker Please

Teddy Thompson geboren in Londen in het jaar 1976. Hij is de broer van zangeres Kamila Thompson. Hun ouders zijn Richard en Linda Thompson. Twee gelauwerde muzikanten uit de Britse folkrockscene die midden jaren 60 van de vorige eeuw tot bloei kwam. Een periode met grote invloed op tal van muzikanten aan beide zijde van de oceaan. Een sociogram van alle betrokkenen oogt als een immens spinnenweb.

Muziek maken is hem, hoe kan het anders, met de paplepel ingegoten. Op zijn 18e formeert hij, als zanger-gitarist, een eigen band. Vertrekt naar LA Amerika om zijn eigen muzikale carrière vorm te geven. Maakt zijn eerste album op zijn 24e . Speelt op een aantal albums van vader Richard mee en is actief betrokken bij de comeback van zijn moeder die na 17 stille jaren in 2002 weer een album opneemt. In 2014 brengt hij de hele familie Thompson bij elkaar om een family album te maken. Teddy heeft, afgezien van een aantal EP’s, zeven albums op zijn naam staan.

De muziek van Teddy Thompson laat zich het beste omschrijven als een smeltkroes van tijdsgeesten en stijlen. Muziek uit de jaren 50, de samenwerking met Rufus en Martha Wainwright (kinderen uit de Amerikaanse versie van de Thompson familie), toeren met de band van Roseanne Cash, hebben zijn muzikale talent beïnvloed.

Ik moet zeggen dat dat de muziek van Teddy door de jaren heen voor mij nogal ongrijpbaar maakt. “Heartbreaker Please” is daar geen uitzondering op. Elk nummer zit gedegen uitgewerkt in elkaar. Hij zet een scala aan instrumenten in om de stijl van een nummer kracht bij te zetten. Ook met zijn stem (mooi timbre zowel in het hoog als in het laag) kan hij goed meebuigen met de aard van elk nummer. Het zijn stuk voor stuk uitgebalanceerde songs waarin tekst en muziek soms wat schuren op een manier die toch passend is. De teksten gaan echter, ondanks eigen ervaringen op o.a. relationeel gebied niet de diepte in.

Wat maakt dat Thompson zijn muziek maakt? Ik krijg de indruk dat hij het liefst korte klassieke popnummers componeert die gebaseerd zijn op dat wat de folkmuziek, in zeer brede zin, biedt aan grondbeginselen.
Dat brengt mooie melodieën voort als “Move at Speed”. Soulnummers als “Why Wait”. Rockabilly deuntjes als “At a Light” en “It’s not Easy”. Lekker in het gehoor liggende Americana getinte nummers als “Heartbreaker Please” en “What Now”. Meer gedragen nummers als “Brand New” en “No Idea”. “Record Player” komt ogenschijnlijk rechtstreeks van een “Van the Man” album“.

Vader Richard vertoont dezelfde ongrijpbare, wellicht familiair bepaalde, trek. Ook hij heeft mij weleens reikhalzend laten uitkijken naar een nieuw album. Eenmaal op de draaitafel weerklonk een welgemeend “tja” uit mijn mond. “Heartbreaker Please” laat hetzelfde “tja” horen. Teddy Thompson is van vele markten thuis, is een goede muzikant en zanger, zeker samen met anderen als Rufus Wainwright en ten dienste van. Wel zelf gaan luisteren!