My Girl The River, Cardinal In The Snow

My Girl The River is een duo bestaande uit de Amerikaanse Kris Wilkinson (zang, akoestische gitaar) en haar Engelse man Joe Hughes op bas. Zij worden op dit tweede album ondersteund door hun dochter Ruby (14) op ukelele en achtergrond zang plus een selectie van Nashville’s finest. Kris Wilkinson begon haar muzikale loopbaan op het Delta State University in Cleveland, Mississippi met haar band Perfect Strangers en had daar een aardige bekendheid en werd gepromoot door de beroemde muziek-jurist Russell Carter. Kris verhuisde naar Nashville en ging muzikaal verder met haar nieuwe band For Kate’s Sake. De populariteit van deze band groeide sterk en resulteerde in een goed ontvangen album geproduceerd door George Marinelli, de vaste gitarist van Bonnie Raitt. Zij ontmoette haar man Joe Hughes in 1998. Hij was actief geweest als songwriter (o.a. Annie Lennox’s No More I Love You’s) en  bassist in punkbands als The Flys en vele anderen, maar had de muziekwereld verlaten. Nadat hij Kris had ontmoet vormden zij het folk/rock duo Cicero Buck, brachten totaal drie albums uit en hadden vooral in Engeland veel succes. In 2012 begon Kris met het schrijven van songs in een ietwat andere stijl, meer Americana, folk en roots. Met deze songs begonnen Kris en Joe op te treden onder de naam My Girl The River. Hun debuutalbum was This Ain’t No Fairytale en was een gepassioneerde ode aan het diepe zuiden in Amerika en kreeg prachtige reviews. Sinds die tijd treden zij regelmatig op, samen of solo of met bekende musici als The Eurythmics, Susan Vega, Kevin Kinny en Laura Cantrell.

Maar nu dus hun tweede album Cardinal In The Snow. De cardinal ofwel de kardinaalvogel (zie hoes) waarvan het mannetje prachtig helder rood is met een zwarte keel en een rode snavel, staat in Amerika voor een bezoek van een verloren liefde. Het album is geproduceerd door Neilson Hubbard en opgenomen mei vorig jaar in East Nashville in de Skinny Elephant Studios. Alle songs zijn van haar hand. Het eerste wat opvalt bij dit album is de aandacht die besteed is aan de vormgeving: helemaal wit met de rode kardinaals vogel op de voorkant, het tekstboekje met een rustig en elegant lettertype. Verder geen foto’s alleen af en toe een rood veertje. Na het album een aantal keer beluisterd te hebben was ik vooral onder de indruk van haar warme, soepele stem. De songs zijn divers van maat en stijl, van uitgesproken folk tot jazzy met op gezette tijden wat steviger rock elementen die voor een welkom kartelrandje zorgen. De volle twaalf nummers was is geboeid aan het luisteren. Aan dit album werkten heel veel musici mee met even zoveel instrumenten, maar producer Neilson Hubbard en Kris hebben ze met zorg en liefde een rol toebedeelt waardoor de muziek nergens massaal of overgeproduceerd is. De basis is altijd goed en de accenten in de vorm van pedalsteel, piano of strijkers vervolmaken het geheel. Zeer gebalanceerd, een mooi helder geluid en een genot om naar te luisteren is Cardinal In The Snow. (Kate’s Sake Songs)