Steve Earle & The Dukes, Ghosts Of West Virginia

Een bandana, een afgetrapte spijkerbroek, twee puntige laarzen, een montuur met slechts glazen en een gitaar op de rug. Steve Earle is van 17 januari 1955 en ziet er al decennia hetzelfde uit. Althans zo lijkt het.

Earle heeft samen met The Dukes een nieuw album gemaakt. Aanleiding was een explosie tien jaren geleden in de Upper Big Branch mijn, in Raleigh Country West Virginia. Bij een onderzoek bleken tientallen fouten te zijn gemaakt, waren veiligheidsovertredingen aan de orde van de dag en wilden de eigenaren van de mijnen deze fouten onder het tapijt schuiven. Uiteindelijk werden er schadevergoedingen betaald. Earle heeft een album gemaakt over mensen die mogelijk voor de huidige regeringsleiders hebben gekozen en toch een stem verdienen.

I thought that given the way things are now, it was maybe my responsibility to make a record that spoke to and for people who didn’t vote the way I did. One of the dangers that we’re in is if people like me keep thinking that everybody who voted for Trump is a racist or an asshole, then we’re fucked, because it’s simply not true. Earle valt niet de liegende regeringsleider Trump aan, maar vertelt het verhaal van zijn kiezers.

Steve Earle zette de eerste muzikale stappen in Fort Monroe, Virginia, debuteerde in 1986 met de langspeler Guitar Town en heeft een waslijst van samenwerkingen met grote en minder bekende artiesten. Voorganger album Guy verscheen in 2019. Earle brengt jaarlijks nieuw materiaal uit. De Amerikaan heeft het patent op emotionele Americana met een flinke scheut rock, schuwt de religie niet en heeft met The Dukes een trouw gezelschap muzikanten.

Ghosts Of West Virginia opent met ‘Heaven Ain’t Going Nowhere’. Earle geeft het nummer extra zeggingskracht door gospel toe te voegen. In ‘Union, God And Country’ zijn de belangrijke drie elementen genoemd voor het verhaal dat hij wil vertellen. In ‘It’s About Blood’ is er de emotie van de mensen die zijn verongelukt. Earle reciteert de namen van de slachtoffers. ‘If I Could See Your Face Again’ is een prachtig nummer over het verdriet bij afscheid nemen.

Het album is een reis van bijna dertig minuten naar een belangrijke voetnoot in de Amerikaanse geschiedenis. In het theater wordt het stuk onder de naam Coal Country gespeeld door Jessica Blank en Erik Jensen. Steve Earle is op het podium de gehele avond de verbindende muzikale factor tussen enerzijds Blank en Jensen en anderzijds de toeschouwers in de zaal.

Steve Earle & The Dukes namen deze langspeler op in Electric Lady Studios, de opnameplek van wijlen Jimi Hendrix. Earle heeft het gehoor in een van zijn oren verloren en daarom besloten de release mono uit te brengen. If I can’t hear the album in stereo, nobody else will either, grijnsde de grijzende Amerikaan. Ghosts of West Virginia is een half uur meer dan uitstekende Earle muziek geplamuurd met interessante verhalen en fascinerende weetjes. (New West Records)