Suzie Candell, Restless

Suzie Candell, voor mij tot voor kort een onbekende naam en waarschijnlijk voor de lezers van dit magazine ook, maar ik ben na een eerste muzikale kennismaking blij dat ik haar tweede album mag recenseren. Tijdens het beluisteren had ik niet in de gaten dat Suzie eigenlijk uit Zwitserland komt, in Liechtenstein woont en dat de opnames gemaakt zijn in de bekende Little Big Beat Studio’s in haar woonplaats. Ook als je ziet wie er allemaal meegewerkt hebben aan haar, werkelijk voortreffelijke, album zou je zelfs nooit aan Europa gedacht hebben. Musici als Shawn Jones singer/songwriter uit Los Angeles, werkte eerder met onder andere Waylon Jennings en Deana Carter, horen we op diverse gitaren; Sam Bolle, ook uit LA, op bas; Gerry Morgan uit Ierland op keyboards, Thomas Marmier uit Zürich, Zwitserland op pedalsteel, Christoph Waibel uit Oostenrijk op keyboards, Brent Moyer uit Nashville, USA op gitaar, Aaron Till ook uit Nashville op mandoline en viool en tot slot haar man Roger Szedalik op diverse gitaren. De fraaie heldere productie is door haarzelf gedaan, en omdat de musici die de basistracks speelden zoveel ideeën hebben aangedragen, heeft zij ze als co-producers genoemd. Eerlijk is eerlijk.

Restless begint met California Dreaming, een rustig nummer over heimwee naar een oude liefde. Haar zang is mooi, hoog en met een ingehouden kracht en wordt ondersteund door een simpele backing met een heerlijke hoofdrol voor de pedalsteel met Thomas Marmier. Een song die aangeeft dat we nog veel meer moois mogen verwachten op dit album. Up and High en Nowhere Bound zijn meer up-tempo met een pakkende melodie die direct beklijft. Vervolgens een rustiger moment met Whiskey and Why waarin de toppen en dalen des levens bezongen worden; een mooie song. Me and This Gun is een fraaie ballad over een vrouw die keer op keer mishandelt wordt en tenslotte terecht besluit haar man te vermoorden: I hitched a ride at the break of dawn / I headed southbound for the border town /With the wind in my face and the settin’ sun / Me and this gun / For the rest of my days – I’ll be on the run / Me and this gun. De ballad Flat Broke Blues is een in-triest verhaal over wat er allemaal mis kan gaan met foute vrienden en een lege beurs; lekker tempo, met een een jazzy solo van haar man Roger Szedalik. Echte country-rock met Can’t Break Down waar ik toch wat Tom Petty invloeden in herkende. Het feestnummer op dit album is The Party’s Right Here Tonight. Swingt, nodigt uit tot meezingen en klinkt fris. De titelsong Restless is een van mijn favoriete nummers: een liefdeslied van de eerste categorie, prachtige tekst met een dito begeleiding en gevoelig en ingehouden gezongen: Cause a wounded heart is never easy to love / a tumbling soul – can easily get out of control / Baby you are the one to keep me at ease /when everything else is restless. I wish I could show you better how much I truly love you forever / Without you I wouldn’t know, where I’d be / You’ve shown me how to love a girl like me. Als laatste het positief swingende, rockende My Baby Wants To Rock ’n Roll, een passend slotnummer dat je uitnodigt om dit top-album op nieuw te draaien. Hopelijk kunnen wij haar in het post-corona tijdperk een keer zien optreden in Nederland; ik heet haar alvast van harte welkom! (Brambus)