Barbara Bergin, Blood Red Moon

Barbara Bergin is een zeer bijzondere dame. Ze is denk ik rond de 60 en is een gerenommeerd orthopedisch chirurg in haar woonplaats Austin. Naast haar drukke praktijk vond ze tijd om twee kinderen op te voeden en verhalen te schrijven. Zo verscheen een novelle van haar in  2007 (‘Endings’). Muziek was sinds 1968 een andere liefde van haar, in de loop der jaren, met name nadat de kinderen het huis uit waren ging ze liedjes schrijven en dat resulteerde na vele jaren en veel zenuwen bij optredens in een voortreffelijke folk-cd in dit jaar, 2020. Uiteraard opgenomen en geproduceerd (Jane Gilman, ook gitaar, mandoline, bell, dulcimer, tambourine en harmonica) in Austin met verder in de begeleiding echte klasbakken uit Austin, waaronder mijn vrienden Davd Carroll (staande bas), Mark Viator (slide gitaren) en Chip Dolan (accordeon) plus de niet te versmaden Rich Brotherton (gitaren) en Darcie Deaville (mandoline, vocals). Het resultaat is een echte surprise, heerlijke onbezorgde folk met een duidelijke verheerlijking van het buitenleven, getuige songs als ‘My life’s good (cuz I don’t live in the City), ‘Possum’s in the Corn’ (een bluegrassjuweeltje met Cathy Fink op de banjo), ‘Whistling Train’. Ik citeer uit ‘My Life’s Good’: ‘Saturday, Sunday I’m up at dawn, feeding cattle, dogs and horses, cleaning the barn. Got a hay pasture in the back, needs a new fence. Get those T-posts in the ground when I got a chance. Back of my neck’s getting dirt and gritty, but my life’s good cuz I don’t live in the city’. Als dat geen statement is.

Ik heb met volle teugen genoten van deze heerlijke, zeg maar fosfaatvrije CD van een alleskunner, allemaal eigen songs en een zeer geschikte folkstem. Folkliefhebbers, doe is gek en ga eens luisteren. (Independent)

Fred Schmale Auteur