Hamilton Leithauser, The Loves Of Your Life 

Begin april kwam het nieuwe solo studio album van Hamilton Leithauser uit genaamd The Loves Of Your Live, zijn vierde sinds 2014. Hamilton Leithauser is een Amerikaanse singer-songwriter en multi instrumentalist geboren in 1978 in Washington DC en woont sinds 1990 in New York City. Sinds 1996 is hij actief in de muziek, eerst als zanger/gitarist in The Recoys, een indie rock band uit Boston, Massachusetts, en vanaf 2000 in The Walkmen waarmee hij zeven albums en meerdere EP’s en singles opnam. Een redelijk doorgewinterde musicus dus.

De songs op dit nieuwe album zijn kleine portretten van mensen die hij in het dagelijks leven tegen komt; vreemden, bekenden of gewoon mensen die hun werk op straat hebben: The Garbage Men (Til the garbage men go by, all the playboys dance on the black tiles like a swarm of flies) of Isabella, een liedje over een jonge vrouw die op Manhattan woont, maar de huur wordt betaald door haar ouders, wat haar belet echt zelfstandig te worden. In de song probeert hij haar leven, haar dromen en haar eenzaamheid te begrijpen, hij wijst haar dus niet af (I wanna be there with her,’til they all go riding home.)

Zeker op dit album blinkt hij uit door het gebruik van stemmen. Niet alleen zijn eigen stem die varieert van ingehouden rustig tot ronduit extatisch zoals bij voorbeeld in ’Til Your Ship Comes In, maar ook het gebruik van achtergrond stemmen tot een uitgebreid koor waarbij hij dankbaar gebruik maakt van zijn vrouw Anna Strumph, hun twee dochters Georgiana en Frederika en zelfs hun lerares Lacrisha Brown. Het draagt beslist bij tot een goede balans tussen muziek en zangstemmen en zorgt voor een benadrukking van de melodie van de songs en vooral, het klinkt fris. Daarbij komt nog het uitbundige gebruik van muziekinstrumenten waarvan hij een groot gedeelte zelf bespeelt. Hij wordt ondersteund door Caleb Cressman en Jon Batiste op pedal steel terwijl de laatste ook de piano bespeelt. Al met al een energiek album over veel mensen, elf om precies te zijn, met veel mensen, veel instrumenten en vooral veel stemmen. Het is even wennen wat zijn eigen stem betreft: hij is nogal aanwezig, vooral in de hogere regionen en volume. Toch geeft het een aparte, bijna circusachtige sfeer die de types die hij bezingt alle recht doet op een positieve manier. Een heel bijzonder album en zeker de moeite waard om je volle aandacht aan te geven. Als achtergrond muziekje is dit album zeker niet geschikt, dan doe je jezelf en Hamilton Leithauser tekort. (Glassnote/V2)