Lilly Hiatt, Walking Proof

Lilly Hiatt voelde zich verloren, nadat ze thuis kwam na een lange tour in navolging van haar album ‘Trinity Lane’. Het ritme van het ‘on the road’ zijn was weg waardoor ze voor het eerst in tijden weer alleen was met haar gedachtes. Hiatt had de tijd thuis nodig om alles een plek te geven. Ook omdat de nummers op het album uit 2017 gingen over haar scheiding van haar man, de zelfmoord van haar moeder en haar problemen met de drank. Hiatt had er heel makkelijk aan onder door kunnen gaan. Maar ze kwam er sterker uit, ze beschouwde alle dingen die haar waren overkomen als een fundatie waarop ze weer kon gaan bouwen. Al snel had ze meer dan vijfentwintig nieuwe nummers geschreven en toog ze naar de studio van Lincoln Parish (Cage The Elephant) in Nashville. Samen brachten ze de nummers terug naar elf. In een week nam ze met haar band de hoofdmoot op van het album. In de zomer bracht ze nog wat vrienden zoals Amanda Shires (haar vioolspel is onder andere te horen op ‘Walking Proof’) en Aaron Lee Tasjan de studio in, om mee te zingen of om de nummers nog wat meer bij te schaven. Ook kreeg ze haar vader John Hiatt voor het eerste zover om mee te zingen op een album van haar. Hiatt senior zingt, zij het in de verte, mee op het nummer ‘Some Kind Of Drug’.

Opener van de plaat is het nummer ‘Rae’ een ode aan het hebben van een zus. Vader John Hiatt schreef ook al eens een liedje over deze zelfde zus en zijn dochter in het nummer ‘Georgia Rae’. Lilly Hiatt laat in dit nummer direct horen wat de luisteraar op het album kan verwachten. Van mooie intieme nummers over de schoonheid van de kleine dingen in het leven zoals in het nummer ‘Drawl’, naar gruizige gitaren op ‘Brightest Star’ waar ze het opneemt voor de buitenbeentjes in de maatschappij die altijd pech lijken te hebben.

De nummers op het album gaan over moeilijke tijden maar er is ook ruimte genoeg voor plezier en dankbaarheid en in vergelijking met haar eerdere albums is dit de meest vrolijke en optimistische plaat die Hiatt tot nu toe heeft afgeleverd. Of zoals ze het zelf mooi omschrijft in het nummer ‘Move’:

Now I’m counting on you
You’re scared as shit
You don’t wanna deal with it
But you’re gonna have to learn
How to deal with it
The only thing you know how to do is move

Een mooi nummer dat perfect in deze tijd van de Corona crisis past. Het album wordt met de luisterbeurt beter en beter en wat mij betreft kanshebber voor de jaarlijstjes. (New West Records)

Thijs Walhof Auteur