Pavey Ark, Close Your Eyes And Think Of Nothing

Pavey Ark is een redelijk nieuwe alt-folk band uit Hull, East Yorkshire, Engeland die snel in populariteit is gestegen sinds de oprichting in 2016. Ze hebben inmiddels op de grote festivals gestaan als Cornbury, Glastonbury en Bearded Theory. Ook verzorgden ze voorprogramma’s voor Steve Mason, Badly Drawn Boy en Rozi Plain. Pavey Ark heeft een niet alledaagse bezetting, namelijk: Neil Thomas (zang en gitaar), Sam Handley (drums, backing vocals), John Hamilton (bas en gitaar), Alexander Simpson en Chris Heron (viool), Bethany Nicholson (cello) en Paula Bowes (altviool).

Op 20 maart jl verscheen hun debuutalbum Close Your Eyes And Think Of Nothing. In feite een zin uit de song Private Hell van The Jam, muziek van een heel andere orde. Na een aantal malen naar het album geluisterd te hebben begrijp ik de titel en neem het letterlijk. In deze verwarrende Corona tijd is dit een goed recept: doe je ogen dicht en denk aan niets. Iets wat we met zijn allen vaker zouden moeten doen, hoe moeilijk het ook is. En Pavey Ark maakt het ons in eerste instantie iets makkelijker; de muziek is rustig, de stem van Neil Thomas nasaal maar melodieus, zijn gitaarklanken geven diepte terwijl de band bijdraagt aan het ritme en emotie toevoegt. Met name de strijkers zorgen voor een continue dromerige sfeer. Slechts twee nummers hebben een iets pittiger ritme, namelijk Cuckoo en She’s Already Flown, terwijl je de andere negen nummers rustig kalm kan noemen en dat gaat op een gegeven moment helaas vervelen. De muziek is heel mooi en de teksten zijn fraai, maar als je je ogen dicht hebt en je probeert aan niets te denken wordt de exercitie zoals bedoelt in de titel toch een moeilijke opgave. Iets meer pit en afwisseling was aardig geweest. Ondanks alle goede bedoelingen van Pavey Ark was ik na ruim vijftig minuten toch toe aan iets sterkers. (Independent)