Betsy  Phillips, Like We’re Talking

Betsy Phillips is geboren en getogen in Omaha, Nebraska, dus in een staat in de noordelijke contreien van de USA, in de Midwest om precies te zijn, een staat waar de prairies immens zijn en de steden niet overvol. Ook is er in het stadje Minden het meest merkwaardige museum dat ik ooit heb gezien, een ode aan de ontwikkeling van de USA tussen pakweg 1850 en 1950, met vele duizenden objecten, verzameld door een van de eerst plasticmagnaten van het land. Betty is gezegend met een heldere, zwoelige stem. Ze doet ermee de saaiste en koelste man ontdooien, dat is zeker. Ze woont en werkt nu in Nashville, zelf schreef ze erover: ‘Ik verhuisde niet naar Nashville omdat ik dacht dat ik songs kon schrijven, maar ik besloot daar dat songwriting iets is wat ik zou gaan doen en ik was van plan er heel goed in te worden’. Een mooie statement, dat wel. Uiteindelijk verschenen er op haar debuut, de EP ‘Like We’re Talking’, vijf songs, waarvan ze er eentje helemaal alleen schreef, drie met collega Robby Hecht, die ook mee mocht zingen op de CD (harmony vocals). De begeleiding is klein gehouden, maar wel heel subtiel en mooi aanvullend op de zwoele, aangename stem van Betsy. Gitarist Anthony da Costa speelt een hoofdrol op zijn elektrische gitaar, zijn bariton gitaar en aanvullende (naast die van Betsy) akoestische gitaar. Verder horen we producer Don Knobler ook op gitaren en verder bas, keys en drums/percussie. Hoogtepunt op de CD is de afsluiter ‘Seeds’, een mooi intiem nummer dat helemaal lekker binnenkomt.

Betsy Phillips heeft bij mij een zaadje kunnen leggen met haar intieme debuut. Ben benieuwd naar het vervolg. (Independent).

Fred Schmale Auteur