Ben Bostick, Among The Faceless Crowd

Alsof de luisteraar als bezoeker iets te laat in de zaal arriveert en de muzikanten al zijn gestart. Het eerste nummer van het optreden is al even onderweg, ‘Absolutely Emily’ meandert al even langs de hoofden van het publiek. Het intro wordt aangehouden om even te wennen aan de zaal, om de greep op de instrumenten te voelen. En dan is er met het mee huppelende orgel het eerste couplet. Ben Bostick vraagt Emily of ze hem mist, vraagt excuus voor het in verband met extra werkzaamheden afwezig zijn. Hij belooft het verdiende geld aan haar te besteden. Het is een simpel en herkenbaar verhaal. Eenvoudige zinnen, een orgel, de gitaar en de stem. Twee minuten en drieënveertig seconden later wil de luisteraar opnieuw naar ‘Absolutely Emily’ luisteren, maar het volgende liedje wordt ingezet.

‘Wasting Gas’ is een breekbare parel over het brandstof gebruik van een auto, ‘Working For A Living’ klinkt als een protestsong van Billy Bragg, in ‘The Last Coast’ is er plotseling een groot gebaar. Na een eenvoudig intro is er een vol orgel, volop gitaren en zingt Bostick gepassioneerd voor zijn ouders. Het gebaar wordt alleen maar groter, de muziek groeit en het orgel besluit. Fantastische track en jawel, de luisteraar wil zo snel mogelijk ‘The Last Coast’ weer horen.

Ben Bostick maakt countryrock. Veel van zijn liedjes zijn eenvoudig op de gitaar mee te spelen. De samenhang tussen de teksten en de instrumentatie maken de nummers sterk. Daarbij put Bostick uit eigen ervaringen, schrijft over zijn moeder en vader, over vrouw en kinderen. Het komt de geloofwaardigheid ten goede.

De inwoner van Lilburn, GA heeft bijna tien jaren in Los Angeles gewoond, ontmoette de vrouw van zijn dromen en werd vader. Intussen bracht hij debuutalbum Ben Bostick (2017) uit, werkte mee aan de soundtrack van de film Happy Hunting (2018) en speelde voorganger Hellfire (2018) vol. Terug in Lilburg schreef hij in de slaapkamer Among The Faceless Crowd.
This record started out as a total bedroom record. I played everything on every track until I got tot he point where the music demanded performances that outstripped my ability on organ and bass.
Luke Miller op toetsen en Cory Tramontelli werden naar de slaapkamer uitgenodigd, Kyle LaLone plugde in bij ‘The Last Coast’.

De tien nummers op Among The Faceless Crowd verschillen nogal, maar komen overduidelijk uit de pen van een componist. Bostick heeft vijf nummers geschreven voor de werkende mens die dromen ziet vervliegen, daarna zijn er vijf tracks voor de dieven en de bedriegers. Het zijn criminelen die voor het thuisfront kleine delicten plegen en aan het kortste eind trekken.

Ben Bostick is een troubadour met een uniek geluid. Hij maakt van eenvoudige melodieën en simpele teksten liedjes die bij de luisteraar in het brein worden gebeiteld. Among The Faceless Crowd is oorstrelend! (Simply Fantastic Music)