Popa Chubby, It’s A Mighty Hard Road

De nieuwe CD van Popa Chubby heet ‘It’s A Mighty Hard Road’ en heeft als subtitel ‘More Than 30 Years of Blues Rock and Soul. Ruim dertig jaar bezig en inmiddels ook zo’n 30 CD’s op zijn naam. Eigenlijk kennen wij hier twee Popa Chubby’s. Degene die hier regelmatig op het podium staat met vaak in Europa ingehuurde begeleiders en zalen en festivals plat speelt met compromisloze blues-rock met veel gitaargeweld en de Popa Chubby, die vaak goede, afwisselende albums uitbrengt met nummers met prima, vaak met humor doorspekte teksten, prima melodieën en afgemeten solo’s. Op de nieuwe CD staann vijftien nummers, waarvan er dertien geschreven werden door Popa Chubber (a.k.a. Ted Horowitz). Hij wordt begeleidt door Dave Keys (toetsen), door de drummers Steve Holley en Don Castagno en de bassisten Brett Bass en V.D.King. Zelf neemt hij naast zang en gitaar ook drums, bas, harmonica en toetsenpartijen voor zijn rekening. Jazeker, een veelzijdig heerschap.

In het openingsnummer laat hij meteen horen dat een vega levensstijl niet echt aan hem besteed is: The Flavor Is In The Fat. De titesong is een makkelijk in het gehoor liggende rocker. In Buyer Beware waarschuwt hij voor het aankopen doen van het internet. In It AIn’t Nothing laat hij heerlijk werk nummer op de slide-gitaar. Blues, blues-rock, soul, rock, een vleugje Latin (het instrumentale Cordito en jazzy Lost Again, het is allemaal te horen. Prima geschreven en uitgevoerde nummers. De twee covers zijn I’d Rather Be Blind, dat hij een iets meer gepolijste uitvoering dan Freddie King het nummer gaf en Kiss van Prince. Ach, deze laatste zullen we hem maar vergeven. Het nummer zal het prima doen op de minder specifiek op blues gerichte festivals. Popa Chubby laat horen dat hij muzikaal gezien nog best de nodige jaartjes mee kan. Een van de betere blues-rock albums van dit jaar, naar mijn idee.