Dirty Five, Travelling Shoes

Een paar jaar na hun laatste album Live 2016 is het Belgische bluesvijftal van Dirty Five terug, dit keer met een studioplaat. Travelling Shoes bevat negen tracks met één cover (Way Down In The Hole van Tom Waits) en acht nummers eigen werk. Het is een van de betere platen van dit jaar, met racks die heen en weer slingeren van slowblues  tot uptempo en van Bo Diddley-achtige blues tot jazz georiënteerde blues.

Dirty Five heeft Jan Bruynooghe (zang/gitaar), Stefan Gulinck (gitaar), Thomas Vandenabeele (mondharmonica), Wolf Everaert (bas) en Jean-Marc Gesquiere (drums en opvolger van Pascal Claeys) in de geledingen. Op voorganger Live 2016 rammelde Dirty Five in een energiek en straf tempo een rijtje (blues) covers op de live-plaat; op deze release is het tempo op een aantal nummers een stuk lager, maar is het pallet ook breder dan louter blues. Zo klinkt ‘Die For You’ als een op jazz georiënteerde blues met zijn schijnbaar vrije muzikale associaties en zijn ritme. ´We Used To´  echoot het intro van de versie van ‘Not Fade Away’ van The Rolling Stones met een vleug rock ´n  roll van het nummer ‘Bo Diddley’ (van natuurlijk Bo Diddley), terwijl ‘Way Down In The Hole’ scheutig Latin rock mengt met blues (denk Santana’s ‘Black Magic Woman’).

Maken al die invloeden uit? Nee, want het is een smakelijke mix die uit de boxen roffelt waarbij onder meer de mondharp van Thomas Vandenabeele de nodige eigen accenten van de band zet. Luister bijvoorbeeld naar het fijne blaaswerk op opener ‘Dirty5 Jive’, het subtiele spel op ‘The Last Spark’ of het explosieve gebulder op ‘Big Devil’. Dat gezegd hebbende is de rest van de band ook prima op dreef op deze release. Gesquiere en Everaert  leggen bijvoorbeeld een strakke bodem in het voortjakkerende ‘Brown Eyes Blues’ en ´The Last Spark´ en het gitaarspel van Gulinck in de country en bluegrass flavoured ‘Don’t Like Your Mule’ is subtiel en mooi ingetogen. Ook Bruynooghe heeft een goede strot, zoals blijkt in onder andere de slowblues ´Won’t Stand You Around´. Tekstueel overigens niet een nummer dat veelvuldig gedraaid zal worden tijdens Valentijnsdag, zo vermoed ik.

Travelling Shoes is een uitstekende opvolger van hun vorige plaat. Een smakelijke mix die de muzikale grenzen breder trekt dan louter blues. Met acht tracks eigen materiaal en een krachtige (en dreigend klinkende) cover van Tom Waits als afsluiter is dit een release om fier op te zijn.