Ledfoot, White Crow

Klik een video aan van Ledfoot aka Tim Scott McConnell. Kijk langs de talloze tatoeages op de handen en armen van de Amerikaan en luister naar de twaalf snaren op zijn schoot. McConnell is een meester op de 12-snarige gitaar. Het is moeilijk om naar de muziek te luisteren en tegelijk te kijken naar in 1958 geboren muzikant. De grijzende meester van de gothic blues pakt de luisteraar muzikaal en visueel bij de strot. De langspeler White Crow is zijn laatste proeve van bekwaamheid. Het is het vierde soloalbum van McConnell.

Als tiener begon Ledfoot met optredens. In 1981 is er een eerste release. The Rockats spelen in The Ritz en Island Records brengt de groep, met McConnell op twaalf snaren, naar de winkel. In 1982 krijgt hij zijn eerste platencontract bij Sire. Daarna frequenteert hij platenlabels net zo gemakkelijk als de planken in clubs. Optreden is de hoofdmoot in de agenda van de Amerikaan. Hij speelt heel veel solo en af en toe is er een begeleidingsband. Ledfoot wordt een naam waar mensen voor naar de podia gaan, een kaartje kopen voor muzikaal vermaak en om zijn vakmanschap te zien. Snaren en tatoeages!

De carrière van Ledfoot kent voetnoten met namen als Sheena Easton en Bruce Springsteen. Voor iedereen die van bluesmuziek houdt is het goed de geschiedenis van deze Amerikaan op de diverse websites te bekijken en na te lezen.

White Crow is een release die naadloos past in het oeuvre van de gitarist. Tien nummers van de hand van McConnell, tien maal ‘fingerpicking’, tracks voor bijna tweeëndertig minuten muziek. White Crow bevat vooral korte liedjes, geurt her en der naar oude moerasblues, klinkt als donkere muziek uit een ver en grijs verleden en is ook verrassend nieuw en modern. Ledfoot heeft twaalf snaren nodig voor een release die zich moeilijk uit de speler laat verdrijven. (PIAS)

Jaks Schuit Auteur