Kevin Daniel, Things I Don’t See

Het levensverhaal van Kevin Daniel is geplaveid met trieste gebeurtenissen. Uit tragische verhalen komen zo nu en dan mooie liedjes. De Amerikaanse singer-songwriter daalt af in de ellende en vindt fijne songs. Elf nummers op ‘Things I Don’t See’ en dat zijn in alle gevallen tracks met rake teksten.

Eind 2013 at Kevin Daniel een hapje in een restaurant in Bushwick, Brooklyn. Een trillende mobiel, op de display de naam van zijn zuster. Zijn moeder en stiefvader, amateurpiloten, waren neergestort en verongelukt. De wereld van Kevin Daniel stopte. Hij moest naar het ouderlijk huis om te helpen, maar werd ook geconfronteerd met het voorbije leven van zijn ouders. Foto’s en familieverhalen kwamen langs en verdienden een plek in liedjes. Daarbij was er het verdriet, het omgaan met verlies, de kracht zoeken om te kunnen omgaan met peilloos diepe droefenis. Daniel had zijn muziek en schreef nieuwe nummers.

In 2014 was er een ep. FLY was een eerste proeve van bekwaamheid, een debuutschijfje van een artiest die boos en verdrietig was maar ook vooruit keek. Zuidelijke country, vocalen met sterke teksten, snaarinstrumenten met rock- en popgeluid. En onder alle moois steeds de tranen om de gebeurtenissen.

Anno 2017 was er de volgende ep Myself Through You. Daniel leek zich los te maken van gebeurtenissen uit het verleden en schreef over een leven zonder ouders, een bestaan met minder tranen en uitzicht op een toekomst.

Things I Don’t See is het debuutalbum in 2019. Opener ‘Feelin’ Good’ is een statement, een countrysong vol leven, bruisend en positief . Daarnaast reflecteert Daniel op de jaren die voorbij zijn. ‘Pour Me A Drink’ is zo’n liedje waarbij het goed stil zitten is, zo wordt verlies gegoten in een glas. ‘Xanax, Cocaine, & Whiskey’ verhaalt over de gevaren van de verslaving. Ook Daniel had momenten dat hij niet wilde voelen maar wegstoppen. ‘Time To Rise’ en ‘ All I Need’ sluiten dit debuut af. Nummers die veerkracht verraden en blikken naar de toekomst werpen.

Kevin Daniel heeft een uitgelezen groep muzikanten naar de studio gevraagd. Will Bryant, Lee Falco en Brandon Morrison van The Restless Age helpen handjes, Anthony Krizan van Spin Doctors voegt snaren toe en ook Jon LaDeau van The National Reserve heeft de gitaar meegenomen naar de studio. Het levert voor Daniel een uitgelezen gezelschap muzikanten op.

Things I Don’t See is een uitgave van een onafhankelijke artiest. Daniel heeft geen grote distributiemaatschappij achter zich. Independent staat voor onafhankelijk. Hij gaat komende maanden op pad met zijn verhalen en verdient aandacht. Koesteren dit schijfje met elf opbeurende verhalen voor als het even tegen zit. (Independent)