John F. Klaver Band, Organic & Sustainable Sessions Vol. 1

Na een vliegende start in 2007 met de John F. Klaverband en in het daarop volgende jaar de eerste CD ‘Jetpepper’, ontving hij voor zijn tweede album ‘Getting Back For More’ de Best Dutch Blues Album 2011. In hetzelfde jaar won hij met zijn band in de Dutch Blues Challenge Best Blues Band of the Netherlands wat zich herhaalde in 2013. Tussendoor ontving hij in 2012 opnieuw de Best Dutch Blues Album. Daarna volgde bijna jaarlijks een nieuw verrassend album met dit jaar de release van zijn nieuwste en zevende plaat ‘Organic & Sustainable Sessions Vol. 1’.

Persoonlijk vind ik dit zijn beste album tot nu toe waarop hij zijn veelzijdigheid laat horen met Iris Sigtermans (bas), Robert-Jan van Schoonmacker (drums) en Pascal Lanslots op Hammond SKX Organ en Wurlitzer, samen met een keur van gast spelers als Josh Smith, Ian Siegal, Tollak Ollestad, Chris Hordijk en Efraim Trujillo.

Het album opent met de pittige smaakmaker ‘Get What You Deserve’ van Derek Trucks, Doyle Bramhall II en Matt Mattison met zanger Chris Hordijk met een stem die hier uitstekend bijpast; overigens zul je hem vaker horen op dit album. Het funky ‘Just Kissed My Baby’ (Art Neville) opent met een heerlijk basloopje van Iris Sigtermans met ondersteuning van drums van Robert-Jan van Schoonmacker. ‘Little By Little’ is een prachtige vertolking samen met Ian Siegal van het nummer van Junior Wells. De cover van Bill Evans’ nummer ‘Cool Eddie’ geeft een hoofdrol aan de bekende Amerikaanse saxofonist Efraim Trujillo en gastspeler op dit album, maar de anderen komen ook ruimschoots aan bod, en hoe! Wat een prachtige cover is dit. ‘Never Make Your Move Too Soon’ van Nesbett Jr. Hooper en Will Jennings stoomt goed door met wederom fantastische bijdragen van alle bandleden. Het instrumentale ‘The Prince’ van Larry Carlton geeft een podium aan gitarist Josh Smith die samen met de anderen van dit nummer een pakkende vertolking laat horen. Het positieve en vlotte ‘Move On Up’ van Curtis Mayfield is opnieuw instrumentaal, maar de kenners horen de stem van de componist er door heen. Het laatste nummer ‘Joey’s Groove’ van Joey Landreth is een rustige afsluiter met mooi ingetogen spel van John F. Klaver zelf. Leuke gimmick is dat als je denkt dat het is afgelopen, het opnieuw begint en fade-out , alsof men wil zeggen: ‘nu is het helaas echt klaar’. Ja, helaas.

Wat mij opvalt aan de band in deze bezetting inclusief de gasten is dat iedereen zo heel erg goed op elkaar is ingespeeld. Stuk voor stuk musici die op een hoog peil spelen en de covers de glans geven die ze verdienen. De ritme sectie is echt formidabel, draagt echt alles plus iedereen die hierop speelt en soleert. Met recht ‘organic’ en zeker ‘sustainable’; ik kijk uit naar opvolger Vol. 2. Voor mij een van de beste albums van dit jaar en het krijgt een vaste plek bij mijn afspeelapparatuur. Kijk ook vooral op de website voor optredens. (John F. Klaver Band)