Caamp, By and By

By and By is de derde release van de Amerikaanse band Caamp en de eerste plaat waarop nieuw bandlid Matt Vinson te horen is. Evenals op hun titelloze debuut in 2016 en Boys uit 2018 grossiert de band weer in ingetogen en up-tempo indiefolk; hoewel er op deze release ook een vleugje gospel te vinden is.

Caamp bestaat uit jeugdvrienden Evan Westfall (banjo, drums, gitaar, percussie, piano, backing vocals) en Taylor Meier (zang, drums, gitaar piano); een duo dat al sinds 2012 samen schrijft en opneemt. In 2018 voegde bassist Matt Vinson zich bij dit duo voor hun derde plaat. Vinson speelt ook gitaar en drums op het nieuwe album en doet de backing vocals. Caamp was eerder dit jaar nog te vinden in Nederland voor twee concerten in Paradiso Noord – Tolhuistuin en TivoliVredenburg; concerten waarbij een flink deel van het nieuwe album werd gespeeld. Op By and By worden ze bijgestaan door Josh Block (drums, percussie), Austin Jenkins (gitaar), Joe Kavalec (piano) en Lee Tucker (trompet).

De indiefolk op deze plaat doet wat betreft teksten en muzikale uitstraling soms denken aan Nebraska van Bruce Springsteen vanwege de sombere, ingetogen toon en ook aan de folkrock van The Lumineers. Wonderlijk genoeg komen die twee invloeden samen in het openingsnummer ‘Feels Like Home’, dat sober en zonder opsmuk begint maar tegen het einde bijna het opgewekte ‘Ho hey‘ van The Lumineers benadert. ‘Keep the Blues Away’ daarentegen klinkt – hoewel de titel anders doet vermoeden – redelijk opgewekt. Taylor Meier heeft een prettig doorrookte stem, hoewel je soms de indruk krijgt dat hij op de toppen van vocale register zingt omdat het op het randje van schreeuwerig of vals is.
Invoegen video Caamp – By and By.

‘Peach Fuzz’ leent wel heel opzichtig van ‘Brimful of Asha’ van de Engelse indierockband Cornershop. Okay, het tempo van de gitaarriff is bij het nummer van Caamp wel een stuk hoger, maar toch is de invloed onmiskenbaar. Niet overtuigd? Leg ‘Peach Fuzz’ naast de Norman Cook remix van ‘Brimful of Asha’ en wie nu nog geen overeenkomst hoort, moet toch echt naar de KNO-arts om zijn oren te laten uitspuiten. Neemt niet weg dat het nummer is dat lekker weg luistert. ‘Wolf Song’ is een fijn kampvuur nummer: klein, stemmig en ingetogen gezongen, iets dat ook geldt voor ‘Wunderbar’ en ‘Moonsmoke’.

De minste song van de plaat is ‘On & On & On’. Dat Meier een schurende zang heeft valt bij het gros van de nummer prima op zijn plek, maar hier is de zang te hoog en te afgeknepen. Jammer, want daardoor krijgt het liedje iets krampachtigs en pakt het in ieder geval niet. Beter is ‘By and By’. Ook in een iets te hoge toonsoort gezongen, maar dit nummer charmeert wel door zijn opgewekte ritme en ingehouden zang. Ronduit schitterend is het spookachtige ‘Of Love and Life‘, het slotnummer van de plaat. Een bijna spaarzame begeleiding en bijkans gepijnigde zang maken dit nummer een hedendaagse evenknie van Nebraska van Springsteen.