Mark Rogers, Laying It Down

Dit album is toch wel een van de aangename verrassingen van dit jaar. Mark Rogers speelde in de jaren ’70 in Tennessee Flying Goose, een bluegrass-band uit Washington, DC.  Vervolgens probeerde Mark het in Los Angeles, maar de countryrock, die hij daar met zijn band speelde klonk  inmiddels achterhaalt.  Teleurgesteld droop Mark Rogers af en in Washington, DC  richtte hij zijn energie op het gezinsleven.

Pas in 2012 pakte Rogers de muziek weer fanatiek op. Hij bracht 2 melodieus klinkende  Pop-EP’s  uit en nu ligt hier zijn eerst volwaardige album op mijn bureau.  Dit debuut opent met kraakheldere, Byrds-klinkende gitaren in de song Right Here. Een melodieus pop-liedje over liefdesproblemen en dit thema komt in de volgende song  Blue Sky Falling terug. Deze song  valt vooral op door de voortreffelijke psychedelische gitaarklanken. In Swerving haalt Mark herinneringen op aan de gouden zeventiger jaren van de muziekstad LA.  Qualifiers is een aangenaam  klinkende,  Beatles achtige tune. Heel jazzy klinkt het Michael Franks achtige I Know It So Well. Ditzelfde laidback-sfeertje komt terug in de bossa nova van The Blues Are Passing By.  De song Waiting heeft een mooie dromerige sfeer en vooral de huilende steel  van Tommy Detamore valt daarbij  in positieve zin op.  Voorts moet nog het prachtige popliedje Imagining  worden genoemd.

Dit album Laying It Down met  11 heerlijke melodieuze popliedjes smaakt naar meer.  Hopelijk geeft het Mark Rogers de aandacht die hij verdient.