Lazy afternoon, Almost Home

Zweden is een land waar veel leuke Americana artiesten wonen. Bo Ahlbertz is een oude country-rocker met een stem à la Willem Duyn, aka Big Mouth van Mouth and MacNeal. Bo haakt meer dan ons vrolijke duo aan bij de countrymuziek. De man is al bijna 40 jaar actief in de muziek, begon in 1975 in Stockholm, maar verkaste spoedig met de folkband Patrask (Zweedse pop-folk met Ierse invloeden) naar Gotland, een Zweeds eiland in de Oostzee. Nadat Patrask aan het vervagen was kwam er ruimte voor solo-projecten, waaronder het aangename ‘Lazy afternoon’, onder eigen naam, uit 2013. ‘Lazy Afternoon’ werd de naam voor een band onder zijn leiding, waarvan nu de vrolijke CD ‘Almost Home’ verschenen is. De titeltrack, ‘Almost Home’, was ook ook te horen op de voornoemde CD van 2013, hetzelfde geldt voor ‘All This’, ‘Locked’, ‘Sunshine’ en ‘We Ran All The Way Home’. Net  als in 2013 brengt Bo met Lazy Afternoon een mengsel van country, folk, rock, blues, cajun (vooral door het veelvuldige gebruik van een accordeon) en pop, een soort fosfaatvrije muziek, waarbij het aangenaam weg deinen is. Lekkere melodietjes, begrijpelijke teksten, zoals in “Almost Home’: ‘God, it’s good to be back here, let my anguish disappear forever, I ain’t never going to leave this place again. Here is where my story ends, I’m staying, praying, feeling now I’m home.’ In de begeleiding horen we naast accordeon, gitaren, bas en drums  bouzouki (10-stringed Irish bouzouki om precies te zijn, doet Bo zelf), Melodeon. De lead vocals zijn van Bo en – vooral – Christina Safsten.

Ondanks de overlappingen is deze CD een heel aangename CD van een leuke singer-songwriter, die het deze keer meer heeft gezocht in accordeon en veelstemmig zingen. Vrolijkheid troef! (Independent, Paraply Records)

Fred Schmale Auteur