Annie Keating, Can’t Stand Still

De Amerikaanse singer-songwriter Annie Keating debuteerde in 2004 met The High Dive en brengt de laatste jaren bijna jaarlijks een album uit. Haar laatste release was de ep Ghost of the Untraveled Road uit 2018 (de verzamelaar All the Best (From Brooklyn with Love), eveneens uit 2018 tellen we even niet mee) en ook haar nieuwste uitgave Can’t Stand Still bevat slechts een paar nummers.

Vier van de zes nummers op deze EP zijn geschreven door Keating met Dan Mills, één door Keating zelf (het nummer $20) en één is een cover van Cat Stevens’ Trouble. Op de plaat wordt ze verder bijgestaan door de al reeds genoemde Dan Mills op gitaar en zang, Chris Tarrow (gitaar), Mark Goodell (bas, percussie, gitaar en zang), Adam Podd (bas, keyboards) en Jesse Humphrey op drums en zang.

Beholden opent de ep met een stevige voortjakkerende beat. Een gespierd geluid met straffe drums en een begeesterde zang van Keating. Voeg daarbij de scherpe gitaarsolo van Mills en je hebt een prima begin van de plaat. $20 doet het iets rustiger aan en mikt meer op een country feel. Annie Keating klinkt hier als het zusje van Sheryl Crow. Mother of Exile daarentegen is sinister met een luie zang. Niet het meest pakkende nummer van plaat, omdat het maar niet lijkt te ontbranden. Eerder een kabbelend beekje dan een verleidelijke song.

Beter, veel beter is het ingetogen Sun and Moon dat overtuigt door zijn eenvoud en terughoudend. Iets dat overigens ook geldt voor de cover van Cat Stevens’ Trouble. Met Boxes zijn we weer terug bij de mood en feel van het openingsnummer: een voortrazende beat, machtige gitaarsolo’s en een backbeat die de song voortstuwt. Can’t Stand Still overtuigt niet op alle fronten, maar heeft een paar fijne uitschieters die de ep desondanks de moeite waard maken.