Karen Jonas, Lucky Revisited

Afkomstig uit Virginia, deze bijzondere countryzangeres Karen Butter, met een stem die ergens tussen Patsy Cline en Dolly Parton is, maar daaraan ook weer voorbij gaat. Ze zingt met een echte country-snik in bijna iedere regel. Sinds 2014 verschijnen er werkstukken van haar op CD. Na ‘Oklahoma Lottery’ (2014) en ‘Country Songs’ (2016) kwam vorig jaar (2018) ‘Butter’, waarin Jonas behalve country ook Jazz, Ragtime, Blues en Soul inbracht. Karen besloot samen met haar gitarist (en meer?) Tim Bray een ‘live’ CD uit te brengen met daarop een negental eigen songs, waarvan de meesten al eerder op CD verschenen, en een tweetal covers, het onsterfelijke ‘Lovesick Blues’ van ons aller Hank W en ‘It Takes a Lot te Laugh, it Takes a Train to Cry’ van Dylan. Na diverse malen beluisteren weet ik het zeker, dit is heel mooi gedaan, met Karen op vocals en akoestische gitaar, Bray op elektrische gitaar, E. P. Jackson op bas en Seth Brown op drums. Ik geef toe, je moet houden van een stem als die van karen, maar als je doorluistert grijpt de muziek je echt bij de strot en ga je genieten. Karen brengt rockabilly (‘Orphelia’, ‘Money’), country (‘Lovesick Blues’, ‘Country Songs’, ‘River Song’), blues (‘Oklahoma Lottery’), pop (‘Lucky’), folk (de Dylan cover, ‘Wasting Time’, ‘Gospel of the Road’), jazz (‘Butter’).

Misschien wel haar mooiste album, vooral dankzij de intimiteit en de veelzijdigheid. Karen Jonas boeit en doet je genieten.  (Independent)