The Royal Hounds, Low Class Songs For High Class People

“Een, twee, drie en vier.” Het is aftellen voor een dansje, vier tellen voor een aantal minuten rock ‘n’ roll. Op elke dansvloer, in elke concertzaal wordt er afgeteld. Soms vier maten en soms maar twee. In alle gevallen telt de heer af, “drie en vier” en neemt hij zijn partner mee naar de hoeken van de vloer. Met zijn handen geeft hij de bewegingen aan en de partner volgt. Bij het nummer ‘Whakity Do’ van The Royal Hounds worden de contouren van een plankier duidelijk. Na een korte pauze volgen er twee tellen, is er een kort intro voor wat bewegingen op de plaats en direct daarna is het duo op weg. “Drie en vier” en gaan.

The Royal Hounds maakt al jaren rock ‘n’ roll. Het trio zet elk podium in de omgeving van Nashville in de fik. Het plezier op het podium slaat in alle gevallen over naar de zaal. Low Class Songs For High Class People is het tweede album van de groep. Scott Hinds, frontman en vocalen, speelt alleen maar welbekende loopjes op zijn bas, gitarist Matheus Canteri tovert loopjes en akkoorden uit zijn instrument en drummer Scott Billingsley is in zijn eentje verantwoordelijk voor het ritmische fundament van, jawel, “een, twee, drie en vier”, ofwel rock ‘n’ roll!

Opener ‘The Walk’ is een klassiek dansnummer. Zo’n liedje dat elke groep op het repertoire heeft en vooral bedoeld is om een optreden ronkend te openen. Bij ‘Whackity Do’ zoeken de dansers elkaar opnieuw op, tijdens ‘The Parthenon’ worden alle trucs op de dansvloer getoond en regisseert de heer zijn partner met superieure handbewegingen, in het instrumentale ‘Pororoca’ zijn er snelle gitaarloopjes en de eerste druppels transpiratievocht op de vloer zichtbaar.

Voor rock ‘n’ roll zijn geen hoogstaande teksten nodig. Bij ‘Tweakers From Outer Space’ gaat het om de akkoorden en niet om de tekst, bij ‘Pizza Party’ gaat het niet om de ingrediënten maar om de danspassen. Tien nummers op dit tweede album van The Royal Hounds. De luisteraars en de dansers krijgen waar voor het geld. Bonus track Ghost Riders In The Sky, geschreven door Stan Jones in 1948, is een regelmatig verzoek bij optredens. Het is zeker niet het sterkste nummer van Low Class Songs For High Class People, maar laat horen dat Hinds en zijn kornuiten de klassiekers kennen.

“We just want to bring people joy. We love to entertain. Nothing thrills me more than to look out at a sea of people smiling, dancing, singing our songs and having a great time. Everyone has burdens in life, but we can be the ones to help them escape from that.” In simpele zinnen vertelt frontman Scott Hinds wat The Royal Hounds willen bereiken. Met Low Class Songs For High Class People slaagt het trio ruimschoots! (Independent)