Jack Cade, Bear Bones

De Engelse zanger Jack Cade heeft een stem die na eenmaal beluisteren bij elke luisteraar een plek onder de hersenpan vindt. Het unieke geluid heeft in vele recensies etiketten gekregen. Het noemen van de bekende namen met stemmen waarbij de banden met schuurpapier zijn bewerkt, wordt in dit schrijven overgeslagen. Cade verdient zijn eigen plek en hoeft na Bear Bones, zijn tweede soloschijf, bij niemand in de schaduw te staan.

Met de groep The Everyday Sinners heeft Jack Cade in de afgelopen jaren twee langspelers uitgebracht. Americana, folk en country waren de muzikale ingrediënten waarbij niet de al vele jaren bewandelde paden werden gezocht. De groep voegde rock ‘n’ roll en punk toe. The Everyday Sinners durfden de gitaren te laten janken en Cade schreef teksten waarin hij, onder veel meer, de zelfkant van het leven opzocht.

In 2016 verschijnt A Murder Of Crows, het solodebuut van Cade. De titel zegt veel over de keuze van de onderwerpen en de muziek die de Engelsman wil brengen. De woorden zijn donker, soms zelfs angstaanjagend maar voor iedereen herkenbaar. Geen nummers voor de Arbeidsvitaminen. Voor de liefhebber van veelzeggende punkrock waarbij tekstueel elk compromis uit de weg wordt gegaan, is A Murder Of Crows na drie jaren nog steeds levensvatbaar.

Voor Bear Bones vroeg Cade Ben Cox-Smith (dobro) en Chris Davies (toetsen) van The Everyday Sinners te assisteren. Zak James Paonessa en Mark Tudor bezetten de drumstoel en Hana Maria pakte waar gewenst de viool. De teksten handelen ditmaal over liefde, verlies, zonde en vergeving. Cade heeft de pen niet alleen in gitzwarte inkt gedoopt, maar geeft her en der wat ruimte voor hoop.

Opener ‘He Lies On His Side’ is een countryrock track. De muziek is rustig, in de tekst verhaalt Cade over de mensen die een eigen weg zoeken. He is an outside thinker. ‘Little Bag Of Tricks’ begint als een ballade en krijgt na verloop de allure van een anthem. Cade is niet uit op vernietiging, maar kiest voor de schoonheid van de muziek. In ‘Dust’ zit de zanger in de eigen huiskamer en observeert kleine gebeurtenissen. It’s nothing more than dust. De luisteraar vindt schoonheid in een nummer van Cade. Trok Cade in vroegere jaren de fan naar zijn onderwerpen, naar zijn persoonlijke frustraties, op Bear Bones is er ook de rust, mag er genoten worden van de muziek.

Jack Cade heeft met Bear Bones afstand genomen van zijn vroegere, nihilistische blik op de wereld. Het is echt niet allemaal pais en vrede op deze tweede soloschijf, maar de Engelse troubadour durft af en toe wat hoop toe te laten. Met Bear Bones komt Cade opnieuw met een productie die verrast. Het is weinig artiesten gegeven om de luisteraar te laten genieten én aan het denken te zetten! (Independent)

Jaks Schuit Auteur