Ricky Lee Jones, Kicks

Het is dit jaar 40 jaar geleden dat Ricky Lee Jones met een heerlijk soulvolle en sexy stem de wereld veroverde met een fraai R & B nummer, ‘Chuck E’s in Love’. Zoals zo vaak na zo’n onverwacht succes en nog een paar redelijk succesvolle CD’s werd het allemaal wat minder, kwam er de bijna onvermijdelijke drugsverslaving en gelukkig de renaissance. Ze bleef CD’s maken in een lagere frequentie, om het andere jaar en daarna met grotere tussenpozen en produceerde daarnaast ook CD’s van anderen. Dat zij een mix van jazz, blues, soul en rock maakt leverde haar een aantal optredens op het North Sea Jazz Festival op. Met haar nieuwe CD Kicks levert ze een indrukwekkend album af met bijzondere covers. De meest onverwachte cover is voor mij het nummer ‘Teh End Of The World’, in 1962 een mierzoete wereldhit van countrydame Skeeter Davis (wie kent haar nog?) en nu een ballade die is gedoopt in soul en jazz met de nodige blazers. Andere covers zijn ‘Bad Company’ (het lijflied van de formatie met die naam), ‘Houston’ (een hit van Dean Martin in 1965, bij Rickie een heerlijk countrynummertje), de American Songbook klassieker ‘You’re Nobody Till Somebody Loves You’ (o.m. Dean Martin in 1960, Rickie zingt het in de jazzy traditie van Billy Holiday, heel knap!), ‘Mack The Knife’ (o.m. Bobby Darin), jazzklassieker ‘Nagasaki’ (Benny Goodman, 1952, Rickie doet ons denken aan The Andrews Sisters in dit nummer) en de Johnny Ray hit ‘Cry’ (1951).

En Rickie Lee jones slaagt er als geen ander in deze bijzondere collectie songs zich eigen te maken. Niets mis met haar stem, niets mis met de vaak heerlijke arrangementen, met rollen voor klarinet, vibrafoon, steel gitaar enzovoorts. (OSOD records)

Bas Booy Auteur