Buford Pope, The Waiting Game

De artiestennaam Buford Pope staat voor de Zweedse singer-songwriter Mikael Litjeborg. Hij werd in 1971 geboren op Gotland, een eiland in de Baltische zee. Toen hij op zijn 15e Bob Dylan voor het eerst hoorde was hij verbijsterd en werd Dylan een inspiratiebron voor zijn eigen muzikale ontwikkeling, hoewel we dan weer 15 jaar verder zijn. Na Dylan kwamen Neil Young, Tom Petty, Jackson Browne en Bruce Springsteen in beeld en dat alles leidde in 2003 tot de eerste CD van Litjeborg, nu Buford Pope geheten. Met ‘The Waiting Game’ is Pope aan alweer zijn achtste CD toe. De eerste speelbeurten brachten geen goed gevoel over in mijn luisterende oren, maar ‘The Waiting Game’ bleek een groeibriljant.

De 12 eigen songs op de CD werden met iedere speelbeurt veelzeggender, de arrangementen zijn bijzonder fraai, de begeleiding is zonder meer uitstekend, we horen naast gitaren, bas en drums veel instrumenten uit het folkidioom: mandoline, viool, viola, pedal steel, dobro. Buford heeft een stem die we zouden kunnen omschrijven als een wat hoekiger versie van Neil Young. De songs zijn, zoals zo vaak bij de betere songwriters, uit het eigen leven gegrepen, met natuurlijk ook aandacht voor beginnende en aflopende relaties. Neem als voorbeeld de beeldende taal in ‘Five Minutes To Midnight’: ‘She found me wasted in my underwear, five minutes to midnight she was standing there. I was lit, but a fading flame’. We hebben allemaal wel eens zo’n eerste ontmoeting meegemaakt, toch?

Niets mis met deze fraaie CD van deze Scandinaviër, een genoegen om naar te luisteren. Ga het doen!!! (Independent)

Bas Booy Auteur