Chris Robinson Brotherhood, Servants of the Sun

De kenners weten het wel en ben je het niet dan hoor je het wel bij het beluisteren van de muziek van Chris Robertson Brotherhood’s nieuwste album ‘Servants of the Sun’. Toen de band The Black Crowes in 2011 op zijn laatste benen liep begon Chris Robertson, de zanger en componist van The Black Crowes, een gelegenheidsband The Chris Robertson Brotherhood. De opzet was om vooral lekker muziek te maken en alleen te toeren in Californië. Zoals het vaak gebeurt met een planning pakte het toch iets anders uit: een beetje toeren werd een reeks van 118 optredens door heel Noord Amerika! Hij deed dit samen met Neal Casal (gitaar), Adam MacDougall, ex-Black Crowes (keyboards), Jeff Hill (bas) en op drums Tony Leone.

De muziek laat zich het best omschrijven als licht psychedelische west-coast en schurkt zeker aan tegen de stijl van Greatful Dead. Niet zo vreemd want twee leden (Phil Lesh en Bob Weir) van genoemde band vallen weleens in. Hun eerste studio album ‘Big Moon Ritual’ kwam uit in 2012 en kenmerkt zich door zijn relaxte sfeer en lange nummers. Een aantal maanden later, omdat het tegelijkertijd was opgenomen met het debuut-album, volgde ‘The Magic Door’, gevolgd door ‘Phosphorent Harvest’ (2014), ‘Any Way You Love, We Know How You Feel’ en ‘If You Lived Here, You Would Be Home By Now’ (2016), ‘Barefoot in the Head’ (2017).

Tussendoor werden nog vier live albums gereleased, allen geproduceerd door de vaste producer van Greatful Dead, Betty Cantor-Jackson. Hun nieuwste album ‘Servants of the Sun’ laat in tegenstelling met hun vorige studio albums meer een geluid horen dat aansluit bij de live registraties. De sound is helder geproduceerd, is vaker up-tempo en heeft een uitgesproken zomerse sfeer. Waarschijnlijk ook omdat het meer Black Crowes invloeden heeft dan de vorige (live)albums. Maar dat laatste stoort geenszins, integendeel. Voor mij een heerlijk album om op standje burenruzie, samen met de buren uiteraard, de bbq op te vrolijken. (Silver Arrow Records)