Matt Woods, Natural Disasters

In 2011 verschijnt The Matt Woods Manifesto. Het debuut van Matt Woods heeft dertien uptempo rocksongs. Hij verzamelt wat muzikanten en gaat op reis. Onderweg doet hij podiumervaring op en schrijft nieuwe liedjes. With Love From Brushy Mountain is drie jaren later het resultaat van toeren, en turen naar lege schrift pagina’s. In 2016 is er How To Survive. Matt Woods bewijst met deze releases grote stappen te hebben gezet. Hij maakt intelligente countryrock met verhalende teksten.

How To Survive zou een doorbraakplaat kunnen zijn, maar wordt wat stil ontvangen. Na goede recensies zijn er optredens, maar geen stap naar grotere podia. Soms is kwaliteit slechts een bevestiging en volgt er geen beloning. Matt Woods heeft de afgelopen jaren de pen weer in de hand genomen en komt met Natural Disasters!

In recensies over Matt Woods worden vaak de namen Jason Isbell en Charles Bukowski genoemd. Isbell heeft na het verlaten van Drive-By Truckers de fles begraven en Bukowski liep zuipend en dichtend in waggeltempo naar het eigen graf. Woods heeft op Natural Disasters een liedje met de titel ‘The Devil Drinks Scotch’. In een heldere tekst bezingt Woods de moeilijkheden die drankgebruik kunnen opleveren. Zo zijn alle teksten van Woods heldere verhaaltjes met een kop en een staart. De woorden van Woods vormen samen intelligente vertellingen. De muziek draagt de zinnen.

Tien nummers op deze langspeler. Natural Disasters is een plaat met goede countryrock. Niet de eerder genoemde namen komen bij beluistering naar voren, maar een groep als REM. Woods is bovendien in staat teksten te schrijven die voor elke luisteraar te volgen zijn.

Bijna veertig minuten muziek op een release die bij elke draaibeurt beter wordt. En dat is niet omdat de nummers meer details prijs geven. Natural Disasters vraagt elke dag aandacht en wordt dus minimaal eenmaal gedraaid. Na beluistering bijt dit album zich alleen maar vaster in de nek van de luisteraar. Klasse plaat. (Lonely Ones Records)

Jaks Schuit Auteur