Datura4, Blessed Is The Boogie

Demon Blues was in 2015 het debuut van dit viertal. Of debuut? De vier Australiërs hadden individueel ruimschoots de sporen verdiend. Demon Blues was psychedelische rockmuziek met hier en daar een flinke scheut stoner. Datura4 ging in geen enkel nummer voor de prijs van originaliteit. Invloeden te over, maar dat was bij het volwassen klinkende debuut geen moment een nadeel. Het kwartet leek helden uit vervlogen jaren te eren. Verder was er aan riffs geen gebrek! Voor de betere luchtgitaarspeler was het debuut een aanrader!

Opvolger Hairy Mountain was in 2016 meer van hetzelfde. Rock, de moderne Amerikaanse anthems hadden iets meer plek gekregen, harmonieuze vocalen kwamen in veel nummers terug en de Westkust van Amerika was waarschijnlijk bezocht. Canned Heat uit de jaren zestig en Black Stone Cherrie anno 20nu, zijn zomaar twee etiketten. In alle gevallen was de muziek gemaakt om de kleine stadions of grotere concertzalen uit te verkopen.

Datura4 zet de lijn voort op Blessed Is The Boogie. De titel zegt veel en na beluisteren van de tien nummers zijn er weinig vragen. De mogelijke vraagtekens over de volgende stappen van wat nu al een mooie carrière is, kunnen na een luisterbeurt worden doorgestreept. Dom Mariani, Warren Hall, Stu Loasby en Bob Patient hebben gekozen voor meer van hetzelfde. De enige aanpassing is tekstueel. De door de groep geschreven tracks bekken nog lekkerder, zijn nog gemakkelijker mee te zingen en zijn in alle gevallen bedoeld om tijdens de optredens mee te brullen.

Opener ‘Black Dog Keep Running’ begint op de trommelvellen. Een loodzware riff is de overgang naar het eerste couplet. Simpele zinnen die leiden naar een bonkend refrein. Na ruim vijf minuten is de toon gezet. ‘Blessed Is The Boogie’ volgt. De boogie speelt niet in Wonderland (Earth, Wind & Fire), maar vanuit een met apparatuur volgepropte garage. De snoeiharde solo halverwege het nummer laat de ramen klapperen. ‘Ooh Poo Pah Doo’, ooit een rhythm & blues kraker van Jess Hill, is omgetoverd tot jaren zeventig track voor de lagere regionen van de hitlijsten. En daar dan maanden figureert!

Datura4 besluiten het album met twee psychedelische rocktracks. ´Not For Me´ en ´Cat On A Roof´ zijn liedjes waarvoor Bob Patient op toetsen een mooi fundament legt. De groepsleden grijpen terug naar soulklassiekers uit de vinylverzameling van hun ouders. Afsluiter ´City Of Lights´ is een bedachtzame track. Na negen maal knallen is er de mijmering, een tekst voor een ballade is gestopt in een countryrock nummer van meer dan zes minuten. De solo aan het eind is wat aan de lange kant, maar detoneert niet.

Blessed Is The Boogie is geen verrassend album. Voor de fan is de release een goede reden om naar het volgende optreden af te reizen. De luisteraar die instapt bij deze release is meteen bij. Eerdere langspelers zijn kwalitatief gelijk aan Blessed Is The Boogie. (Alive Records)

Jaks Schuit Auteur