Black Tropics, Black Tropics

Black Tropics is een trio uit Laussane en schudt sinds enige jaren de wat ingeslapen rockscène in Zwitserland op. Natuurlijk zijn er lokale helden te noemen, maar uiteindelijk heeft Zwitserland alleen met The Young Gods een groep met internationale allure voortgebracht. Black Tropics heeft goed geluisterd naar de soms striemend harde rock van de jonge goden, maar voegen genoeg eigen creativiteit en lef toe. De eerste langspeler met elf nummers bewijst dat.

Yvan Golaz (vocalen, gitaren en synthesizer), Christophe Zindel (bas) en Alexandre Tièche (trommels en percussie) beginnen in Lausanne met het maken van muziek. Er worden eerste liedjes geschreven en in die nummers zijn Muse, Motörhead en Pink Floyd te horen. De opwindende gitaren van Matthew Bellamy (Muse), het stampende fundament van Motörhead en de psychedelische elektronica van Syd Barrett en kompanen zijn terug te vinden. Is er vooral de creativiteit van anderen? Nee, de eigen liedjes worden met de tijd beter en de invloeden worden steeds beter en minder (!) ingepast in de tracks van Black Tropics.

‘Dragon Blood’ opent het debuut en is overdonderend. Log en lichtvoetig! Misschien lastig binnen een nummer, maar Black Tropics flikt het moeiteloos. De muziek is hard, na twintig seconden vanzelfsprekend en trekt de luisteraar naar de luidsprekers. ‘Tornado’ volgt en heel even komt Kyuss in gedachte. ‘Tornado’ is echter veel meer dan stonerrock! Er is funk in ‘Pacific Air’ en de bezoekers bij de concerten kunnen even weg uit de stampende dans en mogen frivool bewegen.

Riffs, riffs, riffs, Golaz tovert deze achter elkaar uit de klankkast. Ondersteund door de granieten ritmesectie van bas en ‘schlagzeug’ (het prachtige Zwitserse woord voor trommels) smijt Black Tropics de muziek in het gezicht van de luisteraar. In de clip van ‘Dragon Blood’ is er de pompende bas, de ratelende drums, de ijzersterke riffs en visueel de hamers, de koevoeten en het overige gereedschap. Het verhoogt de meerwaarde van Black Tropics. Dit debuut overdondert, grijpt de luisteraar bij de strot, is niets ontziend en plamuurt minutenlang GEWELDige muziek op de trommelvliezen van de luisteraar. Black Tropics duurt 41.21 minuten en is precies zo lang log en lichtvoetig. De ingeslapen rock scène in Zwitserland is wakker, de liefhebbers van harde rock in Nederland hebben er drie favorieten bij! (Eigen beheer)

Jaks Schuit Auteur