Cliff Stevens, Nobody But You

In 2014 en 2017 bracht Cliff Stevens live langspeelplaten uit. In 2014 verscheen Cliff Stevens LIVE en in 2017 werden opnames van een concert in Duitsland onder de naam Life In Germany in de groeven geperst. Het waren registraties die nieuwsgierig maakten naar studiomateriaal.

De Canadees Cliff Stevens debuteert in 2009 met Feeling The Blues. Zijn laatste album is Grass Won’t Grow in 2016. De elf nummers voor Nobody But You komen vanaf de studiovloer, maar duidelijk is dat er zoveel mogelijk in een take is opgenomen. Na beluistering van Nobody But You zijn er voorzichtige conclusies. Het album is net zo goed als de voorgangers, bevat geen verrassingen en krijgt waarschijnlijk in 2020 of 2021 een opvolger die verdacht veel als Nobody But You klinkt.

Cliff Stevens is een ervaren muzikant. Hij kent alle hoeken van de bluesmuziek, treedt op met eigen materiaal en is actief in een groep die slechts composities van Eric Clapton uitvoert. Alle solo’s van Slowhand worden moeiteloos door Cliff Stevens gespeeld.

Dezelfde ervaring maakt Nobody But You ook tot een wat kleurloos album. De elf liedjes worden gespeeld binnen de bekende lijntjes van de bluesmuziek. Vroege Fleetwood Mac in ‘Little By Little’, ‘Cry Baby’ is een instrumentale track die elk beginnend bandje uit de losse pols(en) moet kunnen spelen, ‘World Of Worry’ zou een b-kantje van Clapton kunnen zijn en ‘Come Back’ is als ZZ Top in een lage versnelling. Zo barst elk nummer uit de voegen door referenties en ontbreekt vooral eigen creativiteit.

Nobody But You is een tijdloos album. En dat mag – ook! – positief worden uitgelegd. In de huidige waterval van releases zou dit album van Cliff Stevens ook zo maar in de stoffige delen van de verzameling kunnen belanden. Nobody But You is er vooral voor de fan die het materiaal van Cliff Stevens al jaren kent. (Independent)

Jaks Schuit Auteur