Point Quiet, Walking In The Wild

‘Highway In Your Head’ opent de nieuwe langspeler van Point Quiet. Pascal Hallibert neemt de luisteraar mee naar wegen die in zijn hoofd en in de tekst te vinden zijn. De sfeer is desolaat, het asfalt eindeloos. De nacht is gevallen en het is wachten op de dageraad. Joost Verbraak blaast uren later de mist naar ontwakend zonlicht, een ochtend gloort. ‘Highway In Your Head’ nodigt uit tot meereizen met Point Quiet en de eerste vier minuten van Walking In The Wild keer op keer te beluisteren.

De groep Point Quiet debuteert in 2011. Het album Point Quiet valt op door de verzorgde maar ook doorleefde Americana. In 2015 verschijnt Ways And Needs Of A Horse en de release bevestigt de status van de groep uit Amsterdam. In de kritieken zijn omschrijvingen te lezen als ingetogen, vakmanschap, melancholie en een kleurig muzikaal palet. In 2019 is er Walking In The Wild en veel van dezelfde superlatieven mogen uit het toetsenbord worden gerammeld.

In ruim zesenveertig minuten komen twaalf nummers voorbij. Dit vierde album is ontegenzeggelijk een release van de vijf muzikanten uit de hoofdstad en opnieuw een stap voorwaarts. ‘Lonely Nights’ opent met een gitaar, de tekst verhaalt over de eenzaamheid van de nacht. Nachtelijke verschijningen worden gevangen in een doos en deze gaat op slot. ‘Lonely Nights’ is een breekbare ballade, veelzeggend en intiem. In ‘Tales Of Road 308’ verlaat de automobilist zijn vehikel en wandelt langs de snelweg. In ‘Not All Lies’ is er de herinnering aan Texas en een verloren liefde. De viool van Simone Manuputty breekt door de emoties, de blazers verzorgen de Mariachi-sfeer.

Elke luisteraar kan uit de twaalf nummers favorieten kiezen. De keuze voor de instrumenten is in alle gevallen voortreffelijk. De ritmesectie Hans Custers, bas en meer en Joost Verbraak, percussie en veel meer, leggen in elk nummer een gevoelig en tegelijkertijd stevig fundament. Jan van Bijnen, gitaar, dobro en meer, musiceert op pedal steelgitaar liefdevolle solo’s in ‘Written On Our Bones’.

‘Storms And Winds’ sluit het album af. Na ruim zesenveertig minuten deint de luisteraar op een zachte bries naar het einde van Walking In The Wild. De stap voorwaarts heeft kleuren toegevoegd aan het genoemde muzikale palet. Er is na ruim drie kwartier maar een goed vervolg. Gewoon die replay knop indrukken en nogmaals deze trip met Point Quiet ondernemen. (Continental Record Services)

Jaks Schuit Auteur