Chris Shiflett, Hard Lessons

Chris Shiflett, gitarist in Foo Fighters komt met een tweede soloschijf. Natuurlijk verwacht iedereen dan vanaf de eerste akkoorden een storm aan geluid, een muur van muziek en een bijna ondoordringbare serie aanslagen op allerlei instrumenten. Zo begint Hard Lessons niet! Een volgende vraag zou kunnen zijn of Dave Grohl meedoet op deze langspeler. Shiflett haalt zijn schouders op bij verwachtingen. Hij laat in opener ‘Liar’s World’ een drummer aftikken op een bekken en stelt bijna a capella wat vragen over de leugen en de waarheid. Na iets minder dan een minuut zijn er de klappen op de snaren, de akkoorden die de luisteraar kent van Foo Fighters. Shiflett is meer dan de sologitarist in de band van Dave Grohl en laat dat solo en overtuigend horen.

Shiflett telde veertien jaren toen hij besloot een beloftevolle sportcarrière op te geven en te kiezen voor de muziek. Met de groep No Use For A Name was er in 1997 het debuut Making Friends. Tegelijkertijd werkte hij mee aan Have A Ball, het eerste album van Me First & The Gimme Gimmes. Shiflett speelde in twee groepen die gitaarrock maakten. In diezelfde periode was er een vacature bij Foo Fighters. Grohl besloot Shiflett in de groep op te nemen. Belangrijk daarbij was de gedeelde interesse van beide muzikanten voor de punkscene. Grohl wilde een gitarist in de groep die een zaal kon laten bewegen, een podium in lichterlaaie kon zetten. Grohl zocht een gitaarbaas en vond die met Shiflett.

Terug naar Hard Lessons. Elf nummers op deze langspeler. In alle nummers is er adrenaline, tempo, gitaarrock, melodieën en heel veel rockmuziek. Bij een eerste en ook een tweede beluistering klinkt de muziek van Shiflett wat gewoontjes. Daarna krijgen plezierige details en vakmanschap steeds plek. Op ‘The One To Go Home’ schrijft en zingt Elizabeth Cook mee. Countryrock met rammelende pedal steel, stemmen die passen en een vurig verhaal door Cook en Shiflett. Het is countryrock met een vette knipoog naar artiesten als Johnny Cash en echtgenote June Carter. In ‘This Ol’ World’ voorziet Shiflett de Amerikaanse politiek van kritisch commentaar. De vraag waarom Donald Trump is gekozen blijft onbeantwoord. Shiflett is vooral verbaasd over de keuze die de Amerikanen hebben gemaakt. Afsluiter is de reprise van eerdere track ‘The Hardest Lessons’. Het nummer begint als een verveelde toegift na een mager optreden. Binnen de minuut trekken Shiflett en zijn trawanten de track naar een rocktrack met ruggengraat en hitpotentie. Zo hoort gitaarrock te klinken!

Producer Dave Cobb was medeverantwoordelijk voor het geluid van debuut West Coach Town in 2017. Voor Hard Lessons heeft hij een wat zwaardere rockgeluid geadviseerd, meer gitaren met als resultaat inderdaad die muur van geluid. Het uiteindelijke muzikale jasje zit Shiflett als gegoten.

Hard Lessons is de tweede release van Chris Shiflett onder eigen naam. Het woord vernieuwend is niet van toepassing bij dit album. Het is vooral een schijf met lekker klinkende rock ‘n’ roll. De vraag of Dave Grohl meespeelt op Hard Lessons is allang vergeten. Shiflett is heel goed in staat om op eigen benen te staan en bewijst dat voor de zoveelste keer met een prima soloschijf. (Thirty Tigers)

Jaks Schuit Auteur