The Delines: Let’s Be Us Again

‘Let’s Be Us Again’ met dit nummer sloten The Delines, onder leiding van Amy Boone en Willy Vlautin, afgelopen dinsdag 7 mei hun concert af in de zaal Cloud Nine, in Tivoli Vredenburg in Utrecht. Een mooie metafoor voor de afgelopen jaren van de band. Na hun goed ontvangen debuutplaat ‘Colfax’ dook de band snel weer de studio in voor de opvolger van dat album. Tussendoor verscheen nog het album ‘Scenic Sessions’. De derde plaat, was bijna klaar toen het noodlot in april 2016 toesloeg, voor frontvrouw Amy Boone. In haar woonplaats Austin, TX werd ze aangereden door een auto. Wat volgde was een lange revalidatieperiode. Waardoor de derde plaat, die al bijna klaar was en we nu kennen als ‘The Imperial’, op de plank kwam te liggen. Maar eind vorig jaar kwam de aankondiging van de nieuwe plaat en een bijbehorende tour. Met veel optredens in Nederland, tien stuks om precies te zijn. Het een na laatste optreden vond zoals gezegd plaats in een van de mooiste zalen van het Tivoli Vredenburg complex, de Cloud Nine, met een laag podium en veel houten accenten. Goed passend bij de roots, country, soul muziek die The Delines zouden brengen.

Quinten Vermaelen en Aäron Koch (The Calicos)

Maar voordat het zover was verzorgden Quinten Vermaelen en Aäron Koch van de zes koppige band The Calicos uit Antwerpen, het voorprogramma. Vermaelen, kwam in eerste instantie alleen het podium op, maar werd na het eerste nummer bijgestaan door Koch die de pedalsteel bespeelde. Ze verzorgden een mooie opmaat naar de hoofdact van de avond.

The Delines

Tegen kwart over negen kwamen de leden van The Delines het podium op, als laatste kwam Boone het podium opgelopen, met een stok in de hand om haar benen wat te ontlasten. Waarop iemand uit de zaal riep: “Amy how are your legs?”. Waarna ze vertelde dat het steeds beter ging voornamelijk door de karate oefeningen die ze deed. Daarna telde drummer Sean Oldham af en werd de titeltrack van de nieuwste plaat gespeeld ‘The Imperial’. Door de setlist heen, waren ook alle andere nummers van dat album verweven. Afgewisseld met vier nummers van ‘Colfax’ (‘I Won’t Slip Up’, ‘I Got My Shadows’, ‘Calling In’ en ‘Colfax’) en een nummer van het album ‘Scenic Sessions’ (‘Gold Dreaming).

Amy Boone (The Delines)

Ongeveer op de helft van het concert werd het instrumentale nummer ‘Houston’s Hungover’ gespeeld zodat Boone aan de zijkant van het podium even haar rust kon pakken. Waarna ze de plek van multi-instrumentalist Cory Gray overnam achter het keyboard voor ‘Where Are You Sonny?’ en de outtake ‘Room On The Tenth Floor’, waardoor Gray zijn kunsten kon vertonen op de trompet. Op een aantal andere nummers tijdens het optreden bespeelde hij tegelijkertijd zijn keyboard en de trompet. Als afsluiter van de avond werd dus, het al eerder aangehaalde ‘Let’s Be Us Again’ gespeeld.

Willy Vlautin (The Delines)

The leaves have changed and we’re together again
I’ve waited so long, do you think we could be us again?
Let’s go downtown and hide in some old lounge
And let it get loose and easy, let’s be us again

Na alle pijn en het revalidatietraject, is het tijd om weer onszelf te zijn en gewoon lekker muziek te maken met elkaar. Dat gevoel straalde de band de hele avond uit. Tussen de nummers door die met veel gevoel werden gespeeld, werd er veel gelachen op het podium door de bandleden onderling maar ook met de zaal. Al met al een prachtige avond!

Cory Gray (The Delines)

Heb je de band dit voorjaar gemist, niet getreurd op zaterdag 2 november staat de band op het Take Root festival, in Groningen. Get your tickets HERE

Setlist:

The Imperial/I Won’t Slip Up/Eddie & Polly/Waiting On The Blue/Holly The Hustle/Gold Dreaming/That Old Haunted Place/Cheer Up Charley/Houston’s Hungover/Where Are You Sonny?/Room On The Tenth Floor/I Got My Shadows/Roll Back My Life/He Don’t Burn For Me//Calling In/Colfax Avenue/Let’s Be Us Again

Band:

Amy Boone – vocals, keyboard
Willy Vlautin – guitar, background vocals
Sean Oldham – drums, background vocals
Cory Gray – keyboards, trumpet
Dave Little – bass, background vocals

Foto’s:

Peter Hageman

Thijs Walhof Auteur