John Mayall, Nobody Told Me

Een van de iconen van de Britse muziekscene, de oude blues gigant John Mayall (1933, 85 dus!) heeft een aantal van zijn vrienden bij elkaar geroepen om samen een dijk van een plaat te maken. En wat voor vrienden, niet de minsten. Om te beginnen Carolyn Wonderland (1972) uit Houston, Texas. Verhuisde naar Austin en omdat ze toch al het grootste deel van het jaar on-the-road was, besloot om dan maar helemaal in haar bestelbus te leven. Een vrouw met een brede muzikale belangstelling, een groot netwerk, veel gelauwerd en ook sociaal actief voor diverse liefdadigheid instellingen in Austin. Bob Dylan is een grote fan van haar. Naast vele solo optredens was zij ook lead gitarist van de Imperial Monkeys, bracht in 2008 haar eerste cd uit uit, genaamd ‘Miss Understood’ geproduceerd door Ray Benson die ook meeschreef op haar album. Sinds april 2018 is zij de eerste vrouwelijke lead gitarist in John Mayall’s band.

Dan hebben we vriend Alex Lifeson (1953), een Canadese gitarist van Servische geboorte. Hij was de oprichter van de band Rush in 1968 en is nog steeds bandlid. De volgende is gitarist, zanger en songwriter Larry McCray (1960). Hij kreeg gitaarles van zijn oudere zus Clara, volgens hem ‘een beest op de gitaar’. Hij vormde vervolgens samen met zijn broers Carl en Steve een band en begon veel muzikale ervaring op te doen door te spelen in het club circuit van Saginaw, Michigan. Zijn eerste album ‘Ambition’ nam hij op in 1990, begon te toeren met Albert Collins en nam zijn tweede album op met de Britse blues legende Mike Vernon die ook de opnames produceerde voor Peter Green, John Mayall, Eric Clapton, Ten Years After en David Bowie. Sinds die tijd brengt hij regelmatig veelal uitstekende albums uit. Sinds kort maakt hij deel uit van de vaste entourage van John Mayall

Een andere grote naam die John Mayall begeleidde op dit album is Todd Rundgren (1948), bekend van de bands Runt en Utopia. Hij produceerde platen voor o.a. The Band, Patti Smith, XTC, Paul Butterfield en The Tubes. Solo is hij nog steeds actief. Last but not least is Steven Van Zandt (1950) van de partij. De bekende gitarist en producent en tevens acteur (The Sopranos, Lilyhammer) die furore maakte bij South Side Johnny & The Ashbury Dukes en Bruce Springsteen’s E Street Band. In 1984 verliet hij de band van Bruce Springsteen en hield zich bezig met diverse muzikale soloprojecten. In 1999 voegde hij zich weer bij de E Street Band en speelt daar tot de dag van vandaag.

John Mayall hoeft eigenlijk geen introductie, maar ik doe het wel (je weet nooit wie dit leest). Hij is de oprichter van de fameuze John Mayall’s Bluesbreakers die, omdat hij naarstig zocht naar het perfecte blues geluid, een groot wisselend aantal bekende muzikanten in zijn band gehad heeft, zoals Peter Green, Eric Clapton, Mick Taylor, John McVie, Walter Trout en ga maar even door. Hij begon met jazzband The Hounds of Sound, maar later werd de blues belangrijker en veranderde hij de naam in de John Mayall’s Bluesbreakers. Hij speelt verschillende instrumenten als piano, bluesharp, orgel en gitaar. Leuk om te weten is dat Christine Perfect (Chicken Shack) lange tijd zijn vriendin is geweest. Zij trouwde later met John McVie waarmee zij samen de hernieuwde Fleetwood Mac begon. John Mayall toert op zijn oude dag nog 120 dagen per jaar.

Het album ‘Nobody Told Me’ is zoals eerder gezegd een dijk van een blues plaat geworden. Door de bijdrage van de verschillende gitaristen is het een boeiend en vooral krachtig album geworden terwijl de eigen ‘sounds’ van de vrienden ook te horen zijn. Aardig op dit album is dat het nummer ‘Distant Lonesome Train’ van Joe Bonamassa gespeeld word door Carolyn Wonderland en dat Joe Bonamassa de gitaarpartijen voor zijn rekening neemt terwijl het nummer van Larry McCray is. De nummers ‘It’s So Tough’, ‘Like It Like You Do’ en ‘Nobody Told Me’ zijn nieuw en van de hand van John zelf. De icoon van de Britse blues klinkt op dit album nog steeds fris en zijn muziek nog steeds Brits zoals wij van hem gewend zijn. (Forty Below Records)