Ad Vanderveen, I Was Hank Williams

Behalve begenadigd muzikant is Ad Vanderveen een spirituele denker. Songteksten, doortrokken van bespiegelingen over het leven – inclusief dat van zichzelf – en dromen van een betere wereld. Teksten die bijna per album op een muzikaal andere leest zijn geschoeid: van pittig elektrisch groovende countryrock, tot verstild akoestisch country-folk/singer-songwriterwerk. Maar Vanderveen is bovenal een fantastische liedjesschrijver, die al decennia lang met drang en relevantie, van zich laat horen.

Schrijven, spelen – hij kan niet anders, het moet, het is noodzaak, zo laat hij optekenen in de bio van I Was Hank Williams, zijn tweede in 2018 verschenen plaat, na Denver Nevada. De intrigerende albumtitel is illustratief voor het hoog diepzinnige karakter van de teksten – een zelfstudie waardig. En intussen luisterend naar de prachtig weemoedig stemmende melodieën – subtiel gelardeerd met geluidsfragmenten – die de tien liedjes karakteriseren; die sober en toch bijzonder sfeervol zijn gearrangeerd: solo op akoestisch gitaar, soms ietsje breder met dobro, banjo, harmonica, ‘n paar keer in een mooi duet met vrouwlief Kersten de Ligne. Of neem de melancholie van het trombone geluid en van string-orkestraties, de warmte van orgel- en pianobijdragen en de éénmalige kracht van een elektrische gitaar. Heel bijzonder is het inpassen van huisorgel en ragtime piano, in het in een vroeg-fiftiessound gehulde blues liedje Live and Give It All, dat lang geleden werd bespeeld door respectievelijk zijn vader en moeder en vastgelegd in 1971. Ook bijzonder is de wonderlijk atmosferische sound in de fraaie afsluiter Song of the Wind, dankzij een Hammered Dulcimer. Het liedje is een vertaalde tekst van Leo Witteman, die in 2017 overleed.

I Was Hank Williams is het zoveelste bewijs van de (onderschatte) vakman die Vanderveen is. Op dit album klinken zijn liedjes kwetsbaar. Een volgende keer misschien, luisteren we weer naar de pittige country-rocker in hem. Die tweezijdigheid in muzikale benadering is vaak vergeleken met Neil Young. Maar in songschrijverschap en performance steekt hij Young al jaren naar de kroon.