Ben De La Cour, The High Cost of Living Strange

Deze Ben De La Cour, een singer-songwriter, die al sinds zijn middelbare schooltijd actief is in de Americana. Zoals hij het zelf beschrijft: ‘I was playing NYC dive bars with my brother a full decade before I could legally drink’, dus op heel jeugdige leeftijd. Zoals zovelen in dit veld heeft hij een zwervend bestaan achter de rug, als amateur bokser vocht hij o.m. in Cuba, hij bracht (met broer) enkele jaren in Europa door in een busje, o.a. als een metal band (Dead Man’s Boot), in 2008 was hij terug in de USA, waarna hij akoestische liedjes schreef en vertolkte, CD’s volgden in 2011 (in LA), in 2011 (in New Orleans), waarna in 2016 en dus 2018 CD’s in Nashville het licht zagen.

Ook als zovelen heeft hij zijn muzikale educatie opgedaan door het luisteren naar de platencollectie van zijn ouders, waarbij naast Dylan en The Everlys aandacht was voor Lynyrd Skynyrd, Black Sabbath en Jimi Hendrix. De nieuwe CD, door Ben getypeerd als ‘American oir’, hij klinkt als een kruising van Dylan, Springsteen en (vooral) Danny Schmidt. Met heerlijke begeleiding, dat wel, daarbij hoofdrollen voor fiddle naast bas en drums en accordeon. Ben zelf speelt naast gitaar ook mandoline en moog. De sfeer is over het geheel genomen behoorlijk relaxed, alleen in “Tupelo’ en in de titeltrack wordt er wat steviger gewerkt. De songs werden deels geschreven ‘on the road’, ook dat is geen verrassing. Hoogtepunten op de CD zijn voor mij ‘Guy Clark’s Fiddle’ en vooral ‘Uncle Boudreaux Went To Texas’, twee verhalende songs over dromers die wakker worden in een wereld, waarin ze zich niet thuisvoelen, maar waar ze wel het beste van proberen te maken.

Helaas slechts 8 eigen songs met 30 minuten speelduur, deze puike Americana-schijf van een prima singer-songwriter, de stem en de begeleiding (fiddle) zijn gewoon voortreffelijk, een ruime voldoende dus voor Ben De La Cour. (Flour Sack Cape Records)

Bas Booy Auteur