Kristina Stykos, River Of Light

Het zou gemakkelijk zijn om het levensverhaal van Kristina Stykos voor de recensie te gebruiken. Een bewogen leven, verkeerde partners uitmondend in huiselijk geweld en een lange carrière in de muziek business waarbij succes lang niet altijd binnen handbereik was. Maar gemak hoort niet in recensies, dus is er focus op River Of Light. In opener ‘State Line Diner River’ vergelijkt Stykos een relatie met een auto. Haal de wielen onder het voertuig weg en er blijft een vehikel over. Haal je de banden weg uit een relatie blijft er nog genoeg over om voor te vechten.

Go Ahead, hold me like you mean it

One More Time

Just Hold Me Like You Mean It

One More Time

Rustige muziek, Americana, gitaarfolk van hoog niveau met een gemakkelijk te volgen tekst. In ‘I Like A Hard Hearted Men’ verhaalt de muzikante uit New York over haar voorkeur voor sterke mannen. In een bijna akoestisch nummer verhaalt ze met omfloerste stem. Stykos durft de snik in haar muziek te stoppen. Americana dus op dit album waarbij de instrumentatie soms minimaal is. In de dertien nummers is dat in geen enkel geval een gemis.

‘Since You Asked’ is een volgend kleinood met een eenvoudige tekst over alleen zijn.

A Need – For What It’s Worth

Just To Walk Alone

Heldere zinnen, beeldend, en mooi omgeven door instrumenten. In ‘At The Edge’ is er een kleine versnelling. De gitaar uit ‘Superstition’ van Stevie Wonder is geleend voor een fantastisch muzikaal loopje.

Zo verhaalt Kristina Stykos in dertien nummers over leven en liefde, over lukken en mislukken, over de lach en de traan. River Of Light is een overtuigend album. Het dankwoord op de laatste pagina van het begeleidende boekje is geen opsomming van namen, maar een dankwoord van de muzikante waar ze de belangrijke personen de revue laat passeren. Persoonlijk, oprecht, helder verwoord met hier en daar een traan. Precies zoals de dertien tracks klinken. (Thunder Ridge Records)

Jaks Schuit Auteur