Rich DePaolo, Killed For Kings

Het eerste van twaalf midtempo nummers is getiteld ‘More Of The Same’. Na twaalf nummers in ruim eenenzestig minuten kan die conclusie worden onderschreven. De inwoner van New York geeft geen moment echt gas. De folkrock op Killed For Kings is onthaastend, meer dan bekwaam gemusiceerd maar mist her en der de broodnodige versnelling. Rich DePaolo heeft waarschijnlijk lang gewerkt aan zijn songs in de studio, maar hij had de zo benodigde rafelrand niet moeten verwijderen.

Het debuut For The Loss Of Divinity van Rich DePaolo verscheen in 2003. Natuurlijk toerde DePaolo met het materiaal maar zou jarenlang niet toekomen aan een opvolger. In de achterliggende jaren maakte hij muziek met het avant-rock kwintet Red Letter en trad veel op The Burns Sisters. Daarnaast produceerde hij werk van Sarah Harmer, Jimmy LaFave, Tom Paxton, Garry Tallent en Tucker Martine. Natuurlijk niet in alle gevallen namen die bellen doen rinkelen, maar het geeft aan dat DePaolo allesbehalve stil heeft gezeten.

Killed For Kings is het resultaat van opnames zonder haast, van songs opnemen en vooral de koffiepauzes en de lunches niet vergeten. Die onderbrekingen leveren vaak waardevolle suggesties op voor de liedjes die in de grondverf staan. Met een aantal bevriende muzikanten uit Ithaca, New York heeft DePaolo de eigen composities opgenomen.

De langspeler opent dus wat traag met ‘More Of The Same’. Volgt ‘Seconds’ en warempel helemaal aan het einde rockt het even. De muzikanten laten de afspraken die op papier staan en spelen het nummer losjes en swingend naar een boeiend einde. ‘Where Believers Don’t Go’ heeft weer een studiotuigje. Traag komt het nummer op gang, de stem van DePaolo draagt de track. In ‘Climb’ wordt duidelijk dat de New Yorker een bekwaam muzikant is, maar zijn teksten vooral uit een rijmwoordenboek haalt. Sign rijmt op mine en dan volgt fine, tsja. Back en attack is ook zo’n simpel gegeven. Natuurlijk is er aandacht besteed aan de teksten, maar DePaolo komt in veel gevallen niet verder dan voorspelbare zinnen.

Terug naar de muziek op Killed For Kings. Het album is met veel muzikaal vakmanschap gemaakt, maar verrast nergens. Rich DePaolo zal op het podium uitpakken en de muziek onbekende paden opsturen. Het zal de nummers goed doen. De tweede langspeler van DePaolo mag in de huiskamer beluisterd worden met een goed glas wijn. De luisteraar zal zich geen moment verslikken, maar als rustige muziek voor een rimpelloze avond zijn slechtere keuzes te maken. (Independent)

Jaks Schuit Auteur