JP Harris, Sometimes Dogs Barks at Nothing

JP Harris noemt zichzelf een timmerman die country liedjes schrijft. Jarenlang zwierf hij als een soort hobo de VS door (pendelend van het ene baantje naar het andere), maar nu lijkt hij zijn stekkie al geruime tijd gevonden te hebben in het oosten van Nashville. Harris behoort tot de groep neo-honky tonkers, die de liefde voor de traditionele country aan de wereld uitdragen. Na 4 jaar wachten is Sometimes Dogs Barks at Nothing JP’s derde album sinds zijn debuut uit 2012. Voor de productie van zijn nieuwe album maakte JP gebruik van de diensten van Morgan Jahnig (van Old Crow Medicine Show).

Het album opent met een stevig door een Hammond aangedreven rockertje JP’s Florida Blues #1, waarin Harris getuigt van de donkere kant van het toeren met zijn band The Tough Choices: I lost my mind out on the highway, seeking inspiration with my nose… De volgende track Lady In The Spotlight klinkt heerlijk luchtig, dankzij fraaie akoestische gitaarklanken. In deze song ontdekt een zangeres hoe het in de muziekindustrie er aan toe gaat namelijk het gaat niet om jouw talent , maar hoe je er uit ziet. Een country-album zonder drinking-songs kan natuurlijk niet en JP schudt er zelfs twee uit zijn mouw. De titeltrack is een mooie verhalende song vol zelfreflectie: Why did I go out looking for answers at the all-night bars with pole dancers? When the truth was waiting in a warm back home…

Harris sluit het album af met een pittige Train-song. Het zal niet de laatste zijn van deze onvervalste, romantische honky tonker.

Paul Jonker Auteur