Richard Thompson, 13 Rivers

Voor de kenners van het Britse erfgoed op folkgebied is Richard Thompson (inmiddels bijna 70 jaar oud) een bekende naam. In 1967 stond hij immers aan de wieg van Fairport Convention, de bekendste groep uit de Engelse folkboom die o.m. ook Iain Matthews en Sandy Denny in de gelederen had. In 1971 verliet hij deze band om in eerste instantie als sessiemuzikant zijn brood te verdienen, hij is immers een meer dan uitstekende gitarist. Samen met zijn vrouw Linda vormde hij vervolgens een duo, waarmee hij tot 1982 een zestal albums uitbracht. Tot 2017 kwamen er maar liefst 40 albums van Richard uit, waaronder een aantal met anderen. Na twee CD’s met  ‘Acoustic Classics’, waarop hij zijn beste nummers nog eens overdeed (nu solo met alleen zijn gitaar). Het werd tijd voor een nieuw studio-album met band, als mijn telling klopt dus zijn 41e product. De songs rocken alsof hij nog een gitaarheld van een jaar of 40 is. Het is zijn eerste CD met originals sinds 2015 en het eerste album in 10 jaar dat hij zelf produceerde. Richard speelt uiteraard de elektrische gitaar, op tweede gitaar is er Bobby Eichorn, verder horen we zijn vaste begeleiders van de laatste jaren, Michael Jerome op drums en Taras Prodaniuk op bas (hij speelde ook bas op Lucinda Williams’  ‘World Without Tears’).

Richard Thompson is onverslijtbaar, zijn fans weten wat er van hem te verwachten is, hij rockt  als geen ander en heeft weer een aantal prachtige songs gepend, zoals mijn favorieten ‘Do All These Tears Belong To You’ (alleen die titel al!) en het vrolijk huppelende ‘O, Cinderella’. Maar er is ook ruimte voor een gevoelige ballad als ‘My Rock, My Rope’. Hij kan wat mij betreft nog vele jaren mee! (Proper Records)

Fred Schmale Auteur