Kathy Mattea, Pretty Bird

Dit jaar is Kathy Mattea al weer 60 jaar geworden. Jaren lang was  deze Amerikaanse vrouw  een gevierd country-zangeres.  Zij won meerdere Grammy Awards en was een grote ster op  het jaarlijkse CMA-Music Festival in Nashville. Tien jaar geleden kreeg Kathy problemen met haar stem. Zij kon bepaalde liedjes niet meer goed zingen.  De crooner Tony Bennett raadde haar aan om advies in te winnen bij een zangleraar.  Het was Judi Vinar, een jazz-zangeres uit Minnesota, die haar op het juiste pad bracht. Judi adviseerde Mattea om voortaan in een lager register te zingen.

Kathy maakte dit jaar met behulp van muzikant/producer Tim O’ Brien een nieuw album, getiteld Pretty Bird. Dat is 6 jaar na haar laatste schijf Calling Me Home. Het album opent met een liedje van The Wood Brothers:  Chocolate On My Tongue. Een mooie positieve song die gezien kan worden als een ode aan het ijsje en andere geneugten. De meeste songs zijn vrij bekende, klassieke songs. Neem bijvoorbeeld Bobby Gentry’s  Ode To Billie Joe. Bijzonder fraai klinkt voorts de bewerking van Jesse Winchester’s Little Glass Of Wine met fraai gitaarspel van Bill Cooley. De traditionele Ierse song She Moves Through The Fair is natuurlijk al vaak gecoverd, maar Kathy’s bewerking klinkt zeker niet overbodig. Alle liedjes zijn opgenomen met een spaarzaam akoestisch geluid, waarbij de fraaie stem van Kathy Mattea volledig tot zijn recht komt. Een hoofdrol vervult de gitaar van Bill Cooley, aangevuld met bijdragen van onder meer Tim O’Brien, Charlie McCoy, Dan Dugmore en Victor Krauss. Een van de hoogtepunten vind ik de bewerking van Joan Osborne’s St. Teresa. Een gevoelig liedje over een zwervende, drugsverslaafde vrouw. Zeer geslaagd klinken voorts October Song en  Dougie MacLean’s This Love Will Never Die. Het album wordt afgesloten met een a capella uitvoering  van Hazel Dickens’ Pretty Bird.

Dit is een ijzersterk album van een veteraan-zangeres die haar stem opnieuw heeft gevonden.

Paul Jonker Auteur