Bob Rea, Southbound

Bob Rea is een sympathieke singer-songwriter, geboren in Colorado en momenteel opererend vanuit – jawel – Nashville. Zijn eerste liedjes schreef hij als teenager, naast het werk op de boerderij van zijn familie. Volgens de website is hij toe aan zijn derde CD, na ‘Black Highway’ (2003) en ‘Ragged Choir’ (2010). Deze eerdere werkstukken zijn mij volledig ontgaan, dus richt ik mij uitsluitend op ‘Southbound’. Die CD kunnen we plaatsen in het betere segment van de hedendaagse Americana. De songs zijn goed, de stem goed bijpassend, de begeleiding uitstekend met steel gitaar, dobro, gitaren, banjo, drums, bas, viool, keyboards, accordeon en mandoline en achtergrondvocalen. Alles waar we van houden, dus. Dan de teksten. Bob groeide op in de jaren 60 en 70, waarin de Vietnam-oorlog vele Amerikanen bezig hield. Bob schreef naar aanleiding hiervan de song ‘Vietnam’ (niet moeilijk doen over de titel, gewoon ‘recht-voor-zijn-raap’ ‘Vietnam’): We turned 19 in sixty eight, he drew twenty three, mine came up late. The TV-screen commercial break, it was hard to see through that much hate. I was scared, he was brave, he went, I stayed. All these years ago, that miracle, the number drawn, we couldn’t know he’d forever gone. I still think of them, my best friend and Vietnam.’ Fraai gedaan. Ook in het lijpe ‘Screw Cinccinnati, een lekker country-walsje, laat Bob zich gaan: ‘Screw Cincinnati and that cold winter wind, her coat and her patience have begun to wear thin. It’s midnight in Dallas and she’s missing home, screw Cincinnati, screw him’.

‘Southbound’ is een aangename en gevarieerde Americana-CD. Geen nieuwlichterij van Bob Rea, maar gewoon een lekkere CD om van alles bij te doen….. (Shiny Dime Records)

Fred Schmale Auteur