William Elliott Whitmore, Kilonova

Hij draait een jaar of 15 mee in de Americana-scene, deze William Elliott Whitmore uit Iowa. Met een stem die de stem van staatgenoot Greg Brown doet verbleken tot een tenor, gruizig, landelijk, zeer donker dus. Whitmore is een singer-songwriter die zich begeleidt op banjo, gitaar en ‘foot-stomping’. Hij groeide op in Iowa op de boerderij van zijn familie (hij woont er overigens nog) en dat werkt door in zijn muziek: eerlijk, krachtig, betoverend en echt! Op zijn zes CD’s sinds zijn debuut in 2003 (‘Hymns For The Hopeless’) tot zijn voorlaatste (‘Radium Death’, 2015) staan voornamelijk eigen songs, op ‘Kilonova’ staan 10 covers van artiesten die hem in zijn carrière hebben beïnvloed. Naast bekende songs als het onsterfelijke ‘Busted’ (in 1962 geschreven door Harlan Howard en in 1963 zowel een hit voor Johnny Cash als – en die herinneren we ons beter – Ray Charles), een andere hit van Cash (uit 1974), ‘Five Feet High And Rising’ (weet je nog, ‘ How high’s the water, mama, five feet….’)  en ‘Ain’t No Sunshine’ – geschreven en gezongen door Bill Withers in 1971) staan er enkele voor mij minder bekende of onbekende songs als ‘One Glass At A Time) (1996, van countryband Red Meat, is mijn favoriet op de CD), ‘Run Johnny Run’ (Jimmy Driftwood, hier alleen met Whitmore op zijn banjo in de begeleiding), een prachtig a capella gezongen ‘Country Blues’ en de – sorry hiervoor – vreselijke punksong waarmee Whitmore afsluit, ‘Bat Chain Puller’ (1976, van Captain Beefheart). Het is de laatste track, maar detoneert binnen het geheel van verder prachtige diverse Americana-tracks. Toegegeven, Whitmore omarmt punkmuziek, maar hij had deze versie beter achterwege kunnen laten.

Nogmaals, er zijn negen heerlijke tracks, helaas in totaal maar zo’n 26 minuten speeltijd, laat dat laatste nummer (toch ruim 5 minuten) maar zitten. (Bloodshot Records)

Fred Schmale Auteur